эй хуши он шаб ки шавад рӯз , з дар ёри даройад

ای خوش آن شب که شود روز ، ز در یار درآید

Боби андӯҳи бибандад дар шодӣ бигушоед

باب اندوه ببندد در شادی بگشاید

Гар парии модару ғулмони биҳиштии падарат на

گر پری مادر و غلمان بهشتی پدرت نه

Одамизодаи куҷои ҳури парии чеҳраи бзоид

آدمیزاده کجا حور پری چهره بزاید

Мутриб аз нағмаи дили муъмину кофари бФрибӣ

مطرب از نغمه دل مومن و کافر بفریبی

Соқии ин май ки ту дории ду ҷаҳон ғам бизадойад

ساقی این می که تو داری دو جهان غم بزداید

Ҳасрат аз васма хӯрам гарчи ба абрӯии ту пайваст

حسرت از وسمه خورم گرچه به ابروی تو پیوست

Рашк аз серума барам гарчи ба мижгон ту сояд

رشک از سرمه برم گرچه به مژگان تو ساید

Бигушо лаъл ва бигӯ масаълаи ҷузъ ба Юнон

بگشا لعل و بگو مسئله جزء به یونان

То Флотўни зи таъаҷҷуби сарангушти бхоид

تا فلاطون ز تعجب سرانگشت بخاید

На гурезони зи ҷаҳаннам на талабкори биҳиштам

نه گریزان ز جهنم نه طلبکار بهشتم

Гар лақоӣ ту диҳад дасти марои ин ду набояд

گر لقای تو دهد دست مرا این دو نباید

Ҳиндӯии кӯй ту будам ба тугар саҷда намудем

هندوی کوی تو بودم به تو گر سجده نمودم

Суст аҳдаст ки бар оташи ишқ ту напояд

سست عهد است که بر آتش عشق تو نپاید

Гар ба шамшери кас озурда шавад аз ту ба олам

گر به شمشیر کس آزرده شود از تو به عالم

Шояд озурдани офоқ ба ушшоқ нишоед

شاید آزردن آفاق به عشاق نشاید

Чашми ҳрбо ба ҷуз аз партав хуршед набинад

چشم حربا به جز از پرتو خورشید نبیند

Калаки ошуфта ба ҷузи васф ҷамолат насарояд

کلک آشفته به جز وصف جمالت نسراید

Сар чу гӯ дар сами икрони алӣ на ба иродат

سر چو گو در سم یکران علی نِه به ارادت

Ки чу гӯ на фалаки андари хам чавгон бирабоед

که چو گو نُه فلک اندر خم چوگان برباید

Шуд магари доғи ғуломии ту аз чеҳраи намоён

شد مگر داغ غلامی تو از چهره نمایان

Ки ба ҳар шаҳри кас ар дид ба халқам бинмоед

که به هر شهر کس ار دید به خلقم بنماید