Васл май хости дилу кор ба ҳиҷр ту кашид

وصل می‌خواست دل و کار به هجر تو کشید

Аз гулистони вафои ҷузи гул ҳурмон надамид

از گلستان وفا جز گل حرمان ندمید

Ҳаркии Юсуф ба зари носара дар Миср фурухт

هرکه یوسف به زر ناسره در مصر فروخت

Гар баҳо ҷон кунадаш пас натавон ки харид

گر بها جان کندش پس نتوان که خرید

Ганҷ беранҷ муяссар нашавад гул бе хор

گنج بی‌رنج میسر نشود گل بی‌خار

Гар ки бо ганҷ буд мор ки бояд талабед

گر که با گنج بود مار که باید طلبید

Бирав эй ақл ки беишқ нишастан натавон

برو ای عقل که بی‌عشق نشستن نتوان

Ба барои теғ ки аз дӯст нахоҳем бурид

به برای تیغ که از دوست نخواهیم برید

Гар ҷаҳон оина гирданд набинад ҷузи ёр

گر جهان آینه گردند نبیند جز یار

Ҳарки дар оинаи дили рухи зебоӣ ту дид

هرکه در آینهٔ دل رخ زیبای تو دید

Васф аз шукру ҳалвои натавонади гуфтан

وصف از شکر و حلوا نتواند گفتن

Ҳарки аз он лаби ширини сухан талх шунид

هرکه از آن لب شیرین سخن تلخ شنید

Дӯш чун ҷон ба лабам буд лаб ӯ ҳамаи шаб

دوش چون جان به لبم بود لب او همه شب

Имшаб аз ҳасрати он лаъл ба лаб ҷон барисед

امشب از حسرت آن لعل به لب جان برسید

Ғофил аз ҳилаи ихвони манишин эй ёқӯб

غافل از حیله اخوان منشین ای یعقوب

Гург аз дашт бурун омад ва Юсуф бадаред

گرگ از دشت برون آمد و یوسف بدرید

На ҳамин дил шуда аз новаки мижгони ту хӯн

نه همین دل شده از ناوک مژگان تو خون

Нест як мурғ ки аз тири ту дар хӯн натапид

نیست یک مرغ که از تیر تو در خون نتپید

Фарқ дар ошиқу зоҳид ки гузорад ҷузи ишқ

فرق در عاشق و زاهد که گذارد جز عشق

Ишқ тмииз диҳад лоҷарам аз поку палид

عشق تمییز دهد لاجرم از پاک و پلید