эй рафтау нашинохтаи қадари дили мо ро

ای رفته و نشناخته قدر دل ما را

Бози ой ки мардем зҳҷри ту худо ро

باز آی که مردیم زهجر تو خدا را

Ҳар рӯза ҷафо кардӣ ва гуфтӣ ки вафо буд

هر روزه جفا کردی و گفتی که وفا بود

Тифлии зўФо фарқ накардӣ ту ҷафо ро

طفلی زوفا فرق نکردی تو جفا را

Гардад бҷФои ту гирифтори адибат

گردد بجفای تو گرفتار ادیبت

Кодоби вафо ҳеҷ наёмухт шумо ро

کاداب وفا هیچ نیاموخت شما را

Дили хона ҳақаст харобаш чаҳ писандӣ

دل خانه حق است خرابش چه پسندی

Ғам нест ки нашинохта ӣ хонаи худо ро

غم نیست که نشناخته ی خانه خدا را

Бахтам нашавад ёр ки рӯй ту бубинам

بختم نشود یار که روی تو ببینم

Дар манзили хуршеди куҷои бори сҳо ро

در منزل خورشید کجا بار سها را

Дард аз туу дармони зтўи баҳр чаҳ тбибо

درد از تو و درمان زتو بهر چه طبیبا

Дар дам бифиристӣ ва кунӣ манъи даво ро

در دم بفرستی و کنی منع دوا را

Ошуфта нагуфтам ки макун рахнаи бмўиш

آشفته نگفتم که مکن رخنه بمویش

КошФтаҳ кунӣ ҳамчуи худ онзлФи ду то ро

کاشفته کنی همچو خود آنزلف دو تا را

Дар мазҳаби мо хоки Наҷафи об ҳаёт аст

در مذهب ما خاک نجف آب حیات است

Гӯи Хизри талабкор буд оби бақо ро

گو خضر طلبکار بود آب بقا را

Бар арз тафохур кунад ар хоки ту шояд

بر عرض تفاخر کند ار خاک تو شاید

Зеро ки дар ӯ хона буд шери худо ро

زیرا که در او خانه بود شیر خدا را