Бидиҳ соқиои бодаи зони ҷоми сармад

بده ساقیا باده زآن جام سرمد

Ки бо ақл шуд нафаси саркаши ммҳд

که با عقل شد نفس سرکش ممهد

Аз он май ки тобад аз ӯ нўрҳидр

از آن می که تابد از او نورحیدر

Аз он меки нозад бова шаръи Аҳмад

از آن می که نازد باو شرع احمد

Аз он меки омад алии соқӣ ӯ

از آن می که آمد علی ساقی او

Аз ан май ки сархуш аз ӯ шуд Муҳамад

از ان می که سرخوش از او شد محمد

Аз он меки нӯшед шоҳи шаҳидон

از آن می که نوشید شاه شهیدان

Тأсӣ аз ӯ бар падар карду бурҷад

تأسی از او بر پدر کرد و برجد

Аз он меки нӯшед дар наҷад маҷнӯн

از آن می که نوشید در نجد مجنون

Бзнҷир девонагӣ шуд муқайяд

بزنجیر دیوانگی شد مقید

Карон то карони маст аз он нашъаи байнам

کران تا کران مست از آن نشئه بینم

Чаҳ бирав чаҳ баҳр ва чаҳ кӯҳ ва чаҳ сарҳад

چه برو چه بحر و چه کوه و چه سرحد

Барин тахт такя накардааст оқил

برین تخت تکیه نکرده است عاقل

Ки ҷам ҷом биниҳоду коўси маснад

که جم جام بنهاد و کاوس مسند

Гар оӣӣ бияёд марои умри рафта

گر آئی بیاید مرا عمر رفته

Магӯ нест дар даҳри умри мъўд

مگو نیست در دهر عمر معود

Змҷду бузургии даврон ту бигузар

زمجد و بزرگی دوران تو بگذر

Ки гардии бурузи қиёмати ммҷд

که گردی بروز قیامت ممجد

БошФтаҳ зон ҷоми ваҳдат бибахшо

بآشفته زان جام وحدت ببخشا

Ки тавҳид гуяд бтоӣиди сармад

که توحید گوید بتائید سرمد

Бимирӣ дилогар ту дар ҳуби ҳайдар

بمیری دلا گر تو در حب حیدر

Бамонеи ту боқӣ ба олами мухиллад

بمانی تو باقی به عالم مخلد