Морости дӯсти як ду ҷаҳон ҷумла душмананд

ماراست دوست یک دو جهان جمله دشمنند

Як синаи пеш на ҳамагар тири мизннд

یک سینه پیش نه همه گر تیر میزنند

эй сарви сарфароз ки дар боғи дилбарӣ

ای سرو سرفراز که در باغ دلبری

Озоди халқу дасти таъаллуқи бдомннд

آزاد خلق و دست تعلق بدامنند

Бигузар бсўмноти ту бут рӯй сими тан

بگذر بسومنات تو بت روی سیم تن

То нақши бути збткдаҳи куффори бркннд

تا نقش بت زبتکده کفار برکنند

Марҳам аз он ду лаби матлаби дғдори ишқ

مرهم از آن دو لب مطلب دغدار عشق

Кинон бзхми халқи намаки мипрокннд

کاینان بزخم خلق نمک میپراکنند

Гуфтам чаҳ пешаанд ду чашмат бғмзаҳ гуфт

گفتم چه پیشه اند دو چشمت بغمزه گفت

Эшон барои куштан мардум муайянанд

ایشان برای کشتن مردم معینند

Лабрез шуд збодаҳи ишқи ту ҷоми дил

لبریز شد زباده عشق تو جام دل

Бар гӯи бшиху шаҳна ки он ҷом башикананд

بر گو بشیخ و شحنه که آن جام بشکنند

Номи ту баради мутриб ва дар базми суфиён

نام تو برد مطرب و در بزم صوفیان

Ман гӯш бар самоъу ҳамаи чашм бар мананд

من گوش بر سماع و همه چشم بر منند

Ошуфта аҳвалон нашносанд сари ҳақ

آشفته احولان نشناسند سر حق

Шояд агар бидида Аҳмад назар кунанд

شاید اگر بدیده احمد نظر کنند