Шамъӣ чу ту мебояд то базм биорояд

شمعی چو تو می‌باید تا بزم بیاراید

Шояд набӯдгар шамъи бидўст наме шояд

شاید نبود گر شمع بی دوست نمی‌شاید

Ҷузи моҳи рахти коўрди холи сияҳи ҳиндӯ

جز ماه رخت کآورد خال سیه هندو

Ҳаргиз нишнидам моҳи ҳиндӯи бача Эй зояд

هرگز نشنیدم ماه هندو بچه‌ای زاید

Ойина бкФ дорад на баҳри худ ороӣист

آئینه به کف دارد نه بهر خود آرائیست

Хоҳад дили худ аз каф бишоибаҳ бирабоед

خواهد دل خود از کف بی شایبه برباید

Гар хонд ва гар ронад вар худ кашад ва бахшад

گر خواند و گر راند ور خود کُشد و بخشد

Сар бар хати фармонам то ҳукм чаҳ фармоед

سر بر خط فرمانم تا حکم چه فرماید

Онро ки сари ангуштон аз хӯн шаҳон оласт

آن را که سر انگشتان از خون شهان آلست

Аз хӯни ман дарвеш кӣ панҷаи бёлоид

از خون من درویش کی پنجه بیالاید

Ҳар ҷо ки буд дилбари мо рости биҳишту ҳур

هر جا که بود دلبر ما راست بهشت و حور

Бидўсти биҳишту ҳури моро бача кор ояд

بی دوست بهشت و حور ما را به چه کار آید

Маҷнӯн накунад майлии дигари брхи Лайлӣ

مجنون نکند میلی دیگر به رخ لیلی

Бе пардаи бҳии ёрами рухсора чу бинмоед

بی پرده به حی یارم رخساره چو بنماید

Сайдӣ чу кашад сайёди ночор бар ӯ бахшад

صیدی چو کُشد صیاد ناچار بر او بخشد

Фарёд ки тарки мо бар куштаи нбхшоид

فریاد که ترک ما بر کُشته نبخشاید

эй Хизр худоят дод чун оби бақо дар даст

ای خضر خدایت داد چون آب بقا در دست

Икҷръаҳи бмскинон кин умр наме поед

یک جرعه به مسکینان کاین عمر نمی‌پاید

Асрор майу мастии ошуфта зимистон пресс

اسرار می و مستی آشفته ز مستان پرس

Мастонаи биё кин ҷои ҳушёри нмибоид

مستانه بیا کاینجا هشیار نمی‌باید

Дорам бадали аисоқии баси уқдаи лоянҳал

دارم به دل ایساقی بس عقدهٔ لاینحل

Ҷузи дасти алӣ ё раби ин уқда ки бигушоед

جز دست علی یا رب این عقده که بگشاید