То ғамзаи ?ути шабихун дар кишвар сукӯн зад

تا غمزه ات شبیخون در کشور سکون زد

Чун ғарқаи мардумаки дӯши ғӯтаи бмўҷ хӯн зад

چون غرقه مردمک دوش غوطه بموج خون زد

Ақлами зсри гурезони ҷисмам чу шамъи сӯзон

عقلم زسر گریزان جسمم چو شمع سوزان

Ишқи оташии фурӯзон дар парда дарун зад

عشق آتشی فروزان در پرده درون زد

Шуд чеҳраи заъфаронӣ ашкам шуд арғавонӣ

شد چهره زعفرانی اشکم شد ارغوانی

То ишқи нағмаи созам дар сина арғунун зад

تا عشق نغمه سازم در سینه ارغنون زد

Кардӣ бҳии таҷаллии рӯзии зрўии Лайлӣ

کردی بحی تجلی روزی زروی لیلی

Маҷнӯн ба наҷад аз ваҷди лобуди дам аз ҷунун зад

مجنون به نجد از وجد لابد دم از جنون زد

Дар ломакон нагунҷад касро макони худо ро

در لامکان نگنجد کس را مکان خدا را

Фарроши ишқи онҷо хайма бигӯ ки чун зад

فراش عشق آنجا خیمه بگو که چون زد

Ишқасту бас ки реша аз кӯҳ кунад Фарҳод

عشق است و بس که ریشه از کوه کند فرهاد

Ишқасту бас ки теша бар тоқ бесутун зад

عشق است و بس که تیشه بر طاق بیستون زد

Дар таври ишқи ҳайдари ошуфтаи сӯхт чун хас

در طور عشق حیدر آشفته سوخت چون خس

Ҷон шуд нисори ҷонони харгаҳи зтн бурун зад

جان شد نثار جانان خرگه زتن برون زد