Ҳар крои ишқ наоне ба забон ме ояд

هر کرا عشق نهانی به زبان می‌آید

Шамъи сони оташи пайдоиш ба ҷон ме ояд

شمع‌سان آتش پیدایش به جان می‌آید

Боғбонро хабарӣ медиҳаду гулчин ро

باغبان را خبری می‌دهد و گلچین را

Андалебӣ ба гулигар ба фиғон ме ояд

عندلیبی به گلی گر به فغان می‌آید

Ҳарки ӯ ҳолати тӯфонии ишқ ту бидид

هرکه او حالت طوفانی عشق تو بدید

Ҳоши ллаҳ ки зи дарё ба карон ме ояд

حاش لله که ز دریا به کران می‌آید

Ҳарки дар дӯст шавад фонӣ ва ҳастӣ бунаад

هرکه در دوست شود فانی و هستی بنهد

На аз ӯ ном биёбӣ на нишон ме ояд

نه از او نام بیابی نه نشان می‌آید

То ки дар қасд киу хӯн ки хоҳад хӯрдан

تا که در قصد که و خون که خواهد خوردن

Тарки чашми ту ки бо тир ва синон ме ояд

ترک چشم تو که با تیر و سنان می‌آید

Лиззатии дида аз он абрӯу мижгон ки дилам

لذتی دیده از آن ابرو و مژگان که دلم

Пеши он тиру камони рақс кунон ме ояд

پیش آن تیر و کمان رقص‌کنان می‌آید

Сайдӣ ар чошнӣ аз тиру камони ту барад

صیدی ار چاشنی از تیر و کمان تو برد

Ҷон ба каф аз паии он тир ва камон ме ояд

جان به کف از پی آن تیر و کمان می‌آید

Ҳама донанд ки ман куштаи чашмони туам

همه دانند که من کشته چشمان توام

Новаки тири назар гарчи ниҳон ме ояд

ناوک تیر نظر گرچه نهان می‌آید

Ба яке ҳамла ба ҳам башиканам аз савлати ишқ

به یکی حمله به هم بشکنم از صولت عشق

Гар бар замами сипаҳи ҳарду ҷаҳон ме ояд

گر بر زمم سپه هردو جهان می‌آید

Ман ки бошам ки зи зот ту бигӯям суханӣ

من که باشم که ز ذات تو بگویم سخنی

Васфи рӯят ба ҳикоят ба забон ме ояд

وصف رویت به حکایت به زبان می‌آید

Оташӣ дошт ҳадисӣ ки ба дафтар бинвишт

آتشی داشت حدیثی که به دفتر بنوشت

Калаки ошуфта ки дӯд аз сар он ме ояд

کلک آشفته که دود از سر آن می‌آید

Ҳар кро банда бихонӣ ту ки дасти азалӣ

هر کرا بنده بخوانی تو که دست ازلی

Ораш аз хоҷагии кун ва макон ме ояд

عارش از خواجگی کون و مکان می‌آید

Чаҳ шавадгар саги хешаши шимурӣ эй мавло

چه شود گر سگ خویشش شمری ای مولا

Зонкаҳ бар даргаи ту рӯз ва шубон ме ояд

زآنکه بر درگه تو روز و شبان می‌آید