Ки бар зулф сунбул зад ин тоб ҳо
که بر زلف سنبل زد این تابها
Ки дод ба гулбарги ин об ҳо
که داد به گلبرگ این آبها
Ки афканди партав ба оташкада
که افکند پرتو به آتشکده
Ки абрӯ намӯда ба миҳроб ҳо
که ابرو نموده به محرابها
Ки савдо ба зулфи накӯёни ниҳод
که سودا به زلف نکویان نهاد
Ки аз лаълашони сохт унноб ҳо
که از لعلشان ساخت عنابها
Ба товусҳо чатри алвон ки дод
به طاووسها چتر الوان که داد
Ба Кебекон ки пӯшеди санҷоб ҳо
به کبکان که پوشید سنجابها
Ки пурвирди алҳон ба мзмор ва ноӣ
که پرورد الحان به مزمار و نای
Ки дар парда раҳ дод мизроб ҳо
که در پرده ره داد مضرابها
Ки аз неш занбӯр оварад нӯш
که از نیش زنبور آورد نوش
Ки дод аз садаф дар хўшоб ҳо
که داد از صدف در خوشابها
Каромати нигари соқӣ май кашон
کرامت نگر ساقی میکشان
зи як хам диҳад дардҳо тоб ҳо
ز یک خم دهد دردها تابها
зи ҳасани азал ишқ омад падед
ز حسن ازل عشق آمد پدید
Фароҳам шуд аз ишқи асбоб ҳо
فراهم شد از عشق اسبابها
Заҳри зарраи нураши ҳувайдо буд
زهر ذره نورش هویدا بود
Чу аз панҷараи нури маҳтоб ҳо
چو از پنجره نور مهتابها
Мунаҷҷим бигирад зи заррот ӯ
منجم بگیرد ز ذرات او
Чу аз партави хури стрлоб ҳо
چو از پرتو خور صطرلابها
зи як баҳри ин мавҷҳо хоста аст
ز یک بحر این موجها خواسته است
Ҳамаи мавҷҳо нақш бар об ҳо
همه موجها نقش بر آبها
з дарё наянд огаҳи ин моҳён
ز دریا نیند آگه این ماهیان
Фитодаи зи ҳайрат ба гирди об ҳо
فتاده ز حیرت به گرد آبها
Буд шаҳри илми илоҳии алӣ
بود شهر علم الهی علی
Гушӯдаи зи дасти алии боб ҳо
گشوده ز دست علی بابها
Ту ошуфтаи сарро азин дар мапӣч
تو آشفته سر را ازین در مپیچ
Диҳад файзи борон на мизоб ҳо
دهد فیض باران نه میزابها