Агар он тарки сияҳи чашм ба Широз ояд

اگر آن ترک سیه‌چشم به شیراز آید

Бахти баргаштаи ушшоқи з дар боз ояд

بختِ برگشتهٔ عُشّاق ز در باز آید

Ҳар ки мнсўрсФти ҷо ба сар дор гузид

هر که منصورصفت جا به سر دار گزید

Дар миёни сафи ушшоқ сарафроз ояд

در میان صف عشاق سرافراز آید

Ҳар куҷои моҳи рухӣ чеҳра фурӯзад чун шамъ

هر کجا ماه‌رخی چهره فروزد چون شمع

Дили саросема чу парвона ба парвоз ояд

دل سراسیمه چو پروانه به پرواز آید

Дар ҷунуни неки саранҷом буд чун маҷнӯн

در جنون نیک سرانجام بود چون مجنون

Ҳар ки дар мактаби ишқи ту зоғоз ояд

هر که در مکتب عشق تو زآغاز آید

Нашнавӣ васфи гули ало ба чаман аз булбул

نشنوی وصف گل الا به چمن از بلبل

Гарчи ҳар мурғ дар ин фасл нўосоз ояд

گرچه هر مرغ در این فصل نواساز آید

Ба ҳавои гули рӯяти ҳамаи шаби мурғи дилам

به هوای گل رویت همه شب مرغ دلم

Ҳамраҳи мурғи саҳаргоҳ ба овоз ояд

همره مرغ سحرگاه به آواز آید

Хӯн басӣ хӯрд дил ва кард ниҳони қиссаи ишқ

خون بسی خورد دل و کرد نهان قصه عشق

наменадонист ки чашмтар ғаммоз ояд

می‌ندانست که چشم تر غماز آید