Алмнаҳи ллаҳ ки шаби ҳиҷри саромад

المنة لله که شب هجر سرآمد

Хуршеди мурод аз уфуқи васли баромад

خورشید مراد از افق وصل برآمد

Гар давр буд манзилу вари роҳи хатарнок

گر دور بود منزل و ور راه خطرناک

Ғам нест ки лутфи Хизрами роҳбари баромад

غم نیست که لطف خضرم راهبر برآمد

Бсмл шудаи имрӯзи бидонадяшу нмонод

بسمل شده امروز بداندیش و نماناد

Он тири дуои саҳарӣ коргар омад

آن تیر دعای سحری کارگر آمد

Чўнсўхти саропои ту аишмъи зотш

چونسوخت سراپای تو ایشمع زآتش

Аз сӯзиши парвонаи ?ут онгаҳ хабар омад

از سوزش پروانه ات آنگه خبر آمد

Парвоз накарда накунад шамъи ҳалокаш

پرواز نکرده نکند شمع هلاکش

Аз ҳақ магзар душмани парвона пар омад

از حق مگذر دشمن پروانه پر آمد

Мехур ки зпои мӯҳтасиби шаҳр дар афтод

میخور که زپا محتسب شهر در افتاد

Онрўз ки михўораҳи ғамин буд сар омад

آنروز که میخواره غمین بود سر آمد

Бедодӣ агар рафт бтўи ҳеҷ аҷаб нест

بیدادی اگر رفت بتو هیچ عجب نیست

Бас дод ки аз дасти ту бар додгар омад

بس داد که از دست تو بر دادگر آمد

Он нахл ки аз хӯни дили мо шудаи сероб

آن نخل که از خون دل ما شده سیراب

Акнӯн ба рутабҳои аҷаб борвар омад

اکنون به رطبهای عجب بارور آمد

Дар хоби сари зулфи ту ошуфтаи мгрдид

در خواب سر زلف تو آشفته مگردید

Комрўзи з ҳар рӯзаши ошуфта тар омад

کامروز ز هر روزش آشفته‌تر آمد