Бурун аз дидаи ғаввоси сад дарёӣ хӯн омад
برون از دیده غواص صد دریای خون آمد
Ки то як гавҳари арзанда аз дарё бурун омад
که تا یک گوهر ارزنده از دریا برون آمد
Збси дилҳои хунин карда ҷо дар нофаи зулфаш
زبس دلهای خونین کرده جا در نافه زلفش
Аҷаб набӯдгар аз он мӯии мишкӣни буи хӯн омад
عجب نبود گر از آن موی مشکین بوی خون آمد
Магари зулфи нижанди ту каманди хотир ман шуд
مگر زلف نژند تو کمند خاطر من شد
Ки ҳар ҷо мекашад дил дар қафояш бискўн омад
که هر جا میکشد دل در قفایش بیسکون آمد
Маранҷ аз ростӣ каз сарви мавзун бар бёлоӣӣ
مرنج از راستی کز سرو موزون بر بیالائی
Бама санҷидаам ҳасани рахти садра фузун омад
بمه سنجیده ام حسن رخت صدره فزون آمد
ЗкФ шуд домани дилдор акнӯн бод дар дастам
زکف شد دامن دلدار اکنون باد در دستم
Чҳо зини пас бмн ё раби збхт вожгӯн омад
چها زین پس بمن یا رب زبخت واژگون آمد
Чигуна раҳ барам дар шоми ҳиҷрон бар сари кӯяш
چگونه ره برم در شام هجران بر سر کویش
Агар на буии зулфи ънбринш раҳнамӯн омад
اگر نه بوی زلف عنبرینش رهنمون آمد
Агар девонаи занҷири зулфи он парии рўӣӣ
اگر دیوانه زنجیر زلف آن پری روئی
?бирти ошуфтаи сад маҷнӯни паии дарс ҷунун омад
برت آشفته صد مجنون پی درس جنون آمد