Агар он моҳи пайкари парда аз рухсор баргирад

اگر آن ماه پیکر پرده از رخسار برگیرد

Зхҷлти абрро хуршед чун мъҷр басар гирад

زخجلت ابر را خورشید چون معجر بسر گیرد

Чу гӯ афтодаам андари сами гулгуни саманд ӯ

چو گو افتاده ام اندر سم گلگون سمند او

Магари чавгон зулфаш рӯзем аз хок баргирад

مگر چوگان زلفش روزیم از خاک برگیرد

Барояд оташини оҳамгар аз дил дар шаби ҳиҷрон

برآید آتشین آهم گر از دل در شب هجران

Аз он тарсам ки оташ дар тамоми хушк ва тир гирад

از آن ترسم که آتش در تمام خشک و تیر گیرد

Аҷаб набӯд ббоғ ар миваи хунини бабори орад

عجب نبود بباغ ار میوه خونین ببار آرد

Ниҳолии кови зсилоби сиришки ман самар гирад

نهالی کاو زسیلاب سرشک من ثمر گیرد

Агар резади бъмони қатраи ашкам аҷаб набӯд

اگر ریزد بعمان قطره اشکم عجب نبود

Садаф каз шохи марҷони бор на аҳд гуҳар гирад

صدف کز شاخ مرجان بار نه عهد گهر گیرد

Кашам ҳар чанд ҷавр аз ёри мо фориғ аз рашкам

کشم هر چند جور از یار ما فارغ از رشکم

Хунаки он ков ки чун ман дилбар бидодгар гирад

خنک آن کاو که چون من دلبر بیدادگر گیرد

Матоъи ҳасан косад шуд ки сар зад хати зрхсорш

متاع حسن کاسد شد که سر زد خط زرخسارش

Касодии оради ореи ҳола чун гирд қамар гирад

کسادی آرد آری هاله چون گرد قمر گیرد

Бигӯ девона Эй дидам гусастаи силсилаи шайдо

بگو دیوانه ای دیدم گسسته سلسله شیدا

Гар он занҷири мӯ аз ҳоли ошуфта хабар гирад

گر آن زنجیر مو از حال آشفته خبر گیرد