Бо рухи ту муқобила кардаам офтоб ро

با رخ تو مقابله کرده ام آفتاب را

Тофт валек рӯз кӣ беш надошт тоб ро

تافت ولیک روز کی بیش نداشت تاب را

эй хами зулфи андакии зонмаҳи рӯ канора кун

ای خم زلف اندکی زانمه رو کناره کن

Бо ту ки гуфт эй сияҳи пардаи шӯи офтоб ро

با تو که گفت ای سیه پرده شو آفتاب را

Мударриси ъшқро басаст ояти қомат батон

مدرس عشقرا بس است آیت قامت بتان

Нест биҷузи алиф дар ӯ хондаам он китоб ро

نیست بجز الف در او خوانده ام آن کتاب را

Нӯҳ барон хдоирои киштӣу баҳрро бигӯ

نوح بران خدایرا کشتی و بحر را بگو

Мавҷ мазан бичишам ман ҷилваи мадаи сароб ро

موج مزن بچشم من جلوه مده سراب را

Аз чаҳ ҳинои муддаӣ бар кафи дасти ҳашта Эй

از چه حنای مدعی بر کف دست هشته ای

Панҷа бизан бхўни ман пок кун ин хизоб ро

پنجه بزن بخون من پاک کن این خضاب را

Ҷом бадаст мерасад соқӣ май параст ро

جام بدست میرسد ساقی می پرست را

Хези видоъ ақл кун узр бигӯӣ хоб ро

خیز وداع عقل کن عذر بگوی خواب را

Пардаи тан ҳиҷоб шуд аз пай дидани рахт

پرده تن حجاب شد از پی دیدن رخت

Дасти куҷо ки баркашам аз рухи ту ҳиҷоб ро

دست کجا که برکشم از رخ تو حجاب را

Сӯхти шарори ҳиҷри дили шарбати васли ту куҷо

سوخت شرار هجر دل شربت وصل تو کجا

То бинишонам аз ҷигари сӯзишу илтиҳоб ро

تا بنشانم از جگر سوزش و التهاب را

Ошуфтаи бсмл ту шуд новак дигараш бизан

آشفته بسمل تو شد ناوک دیگرش بزن

Бози нишони зсиди худ ҳолати изтироб ро

باز نشان زصید خود حالت اضطراب را

Ҳодиса мавҷ мезанадгар ҳамаи рӯза гӯ бизан

حادثه موج میزند گر همه روزه گو بزن

Мнкаҳи паноҳ ҷустаам даргаи Бутуроб ро

منکه پناه جسته ام درگه بوتراب را