Мутриб ба рақс овардае он лаъибати танноз ро
مطرب به رقص آورده‌ای آن لعبت طناز را
Гӯ Зуҳра башикан дар фалак аз рашки имшаби соз ро
گو زهره بشکن در فلک از رشک امشب ساز را
Дар базм агар ту шоҳидӣ зоҳид гузорад зоҳидӣ
در بزم اگر تو شاهدی زاهد گذارد زاهدی
Оре бирақс аз бе худии сӯфии шоҳдбоз ро
آری برقص از بی‌خودی صوفی شاهدباز را
Бенандгар оҳӯ бичин аз тир сайдаш ме кунанд
بینند گر آهو بچین از تیر صیدش می‌کنند
Дар чину мӯӣ ӯ бибин оҳӯии тирандоз ро
در چین و موی او ببین آهوی تیرانداز را
Ман ошиқи он маҳвашами мафтӯни мӯии дилкашам
من عاشق آن مهوشم مفتون موی دلکشم
Ошиқ ки расво мешавад пинҳон надорад роз ро
عاشق که رسوا می‌شود پنهان ندارد راز را
Омад ба боғи он гули бадан бо нағмаи савти ҳасан
آمد به باغ آن گل‌بدن با نغمهٔ صوت حسن
эй гул ту бигурез аз чамани булбули макаши овоз ро
ای گل تو بگریز از چمن بلبل مکش آواز را
Бар турбатами рӯзии биё аз ишқ баргӯ моҷаро
بر تربتم روزی بیا از عشق برگو ماجرا
Бишинав заҳри бандами ҷудо чун неи ҳамин овоз ро
بشنو زهر بندم جدا چون نی همین آواز را
Чун шаҳди резад дар он ду лаб ошуфта набӯд баси аҷаб
چون شهد ریزد در آن دو لب آشفته نبود بس عجب
Хонд агар кони шукри каси баъд аз ин Широз ро
خواند اگر کان شکر کس بعد از این شیراز را
Дорад аҷоибҳо басии ин ишқи сҳонгизи мо
دارد عجایب‌ها بسی این عشق سحانگیز ما
Съўаҳ ба ҷангал май дард дар дашт ӯ шаҳбоз ро
صعوه به جنگل می‌درد در دشت او شهباز را
Ман сайди пар бишкастаам дар доми ишқат хаста ам
من صید پر بشکسته‌ام در دام عشقت خسته‌ام
Чун банд бар по бастаам имкони куҷои парвоз ро
چون بند بر پا بسته‌ام امکان کجا پرواز را
Дар ишқат эй паймони гусал аз гиря кӣ гирдами Касал
در عشقت ای پیمان‌گسل از گریه کی گردم کسل
Шаб то саҳар бо хӯни дил берун кунам ғаммоз ро
شب تا سحر با خون دل بیرون کنم غماز را
эй шаҳсавори лоФтӣ дар доми нафасами мубтало
ای شهسوار لافتی در دام نفسم مبتلا
Бар дафъи саҳар мФтрӣ бигушо кафи эъҷоз ро
بر دفع سحر مفتری بگشا کف اعجاز را