Панд беҳуда магӯ носеҳи биҳуши маро

پند بیهوده مگو ناصح بیهوش مرا

Оташӣ ҳаст ки май орад дар ҷӯши маро

آتشی هست که می‌آرد در جوش مرا

Зимрони раведам аз гулшани хотири ҳамаи шаб

ضیمران رویدم از گلشن خاطر همه شب

Дар змирост чаҳ онзлФи биногваши маро

در ضمیراست چه آنزلف بناگوش مرا

Ҳамаи шаби даст дар оғӯши рақибон то субҳ

همه شب دست در آغوش رقیبان تا صبح

Ваа ки икшб нашудӣ даст дар оғӯши маро

وه که یکشب نشدی دست در آغوش مرا

Рўзгорист ки чун хок нишинам барраат

روزگاریست که چون خاک نشینم برهت

Кардӣ аз суҳбати ағёри фаромӯши маро

کردی از صحبت اغیار فراموش مرا

На пас аз ҳиҷр буд васлӣу нӯш аз пас неш

نه پس از هجر بود وصلی و نوش از پس نیش

Хӯрдаам неши басӣ лутф кун он нӯши маро

خورده ام نیش بسی لطف کن آن نوش مرا

Гуфт ошуфтаи ту бо ман чакании ҳури тамаъ

گفت آشفته تو با من چکنی حور طمع

Юсуфами ман бзр носара мафруш маро

یوسفم من بزر ناسره مفروش مرا

Раҳмӣ эй соқии майхонаи ваҳдати раҳмӣ

رحمی ای ساقی میخانه وحدت رحمی

Бикии соғари мастонаи бабри ҳуши маро

بیکی ساغر مستانه ببر هوش مرا

Сарви гӯи ҷомаи сабзи чаманиро бркн

سرو گو جامه سبز چمنی را برکن

Ки чамад дар чамани он сарви қбопўши маро

که چمد در چمن آن سرو قباپوش مرا

Дӯш буд он бар дӯшами ҳамаи шаб дар оғӯш

دوش بود آن بر دوشم همه شب در آغوش

Кӣ равад аз назари он лутф бар дӯши маро

کی رود از نظر آن لطف بر دوش مرا