Ошиқонро боғи лолстон буд аз доғу дард
عاشقان را باغ لالستان بود از داغ و درد
Оқилон дар тарафи бустони дрҳўои боғу вирд
عاقلان در طرف بستان درهوای باغ و ورد
Ҷинати фирдавсро аз оҳ дӯзах мекунам
جنت فردوس را از آه دوزخ میکنم
Оташ дӯзах кунам чун змҳрир аз ашки сард
آتش دوزخ کنم چون زمهریر از اشک سرد
Аз ҳавас бигузар ҳаво бигзору ишқи маҳзи варз
از هوس بگذر هوا بگذار و عشق محض ورز
Дар ҷаҳони нафас лозим ҳаст ореи ҷаҳди мард
در جهان نفس لازم هست آری جهد مرد
Хирқаи аҷабу такаббурро боб ме бишӯй
خرقه عجب و تکبر را بآب می بشوی
Дафтар ва тӯмор ҳастиро бмстӣ дар навард
دفتر و طومار هستی را بمستی در نورد
Чун занон то чанд дар хонаи паии ороишӣ
چون زنان تا چند در خانه پی آرایشی
Мрдўш дар разми нафаси ой ва змидон бармагард
مردوش در رزم نفس آی و زمیدان برمگرد
Дил наомад дар фиғон то зон мижа захмӣ нахурд
دل نیامد در فغان تا زان مژه زخمی نخورد
Чанг то захмӣ нахурд аз нохунӣ оҳӣ накард
چنگ تا زخمی نخورد از ناخنی آهی نکرد
Митўонии сӯхт чун шамъам ки дар шоми фироқ
میتوانی سوخت چون شمعم که در شام فراق
Сина сӯзонасту ашками гарму ранги чеҳраи зард
سینه سوزانست و اشکم گرم و رنگ چهره زرد
Гар халили осо дар оӣии мутмаин дар нори ишқ
گر خلیل آسا در آئی مطمئن در نار عشق
Анбти алхзроءи ман нору ъндолҳрбрд
انبت الخضراء من نار و عندالحربرد
Ҳар киро ошуфта вааш доғист аз ишқи алӣ
هر که را آشفته وش داغیست از عشق علی
Гӯ буд доғат чу боғи вирд ва дармонаст дард
گو بود داغت چو باغ ورد و درمانست درد