Чанд ғаввоси барии гавҳари Аммонӣ ро

چند غواص بری گوهر عمانی را

Талаб аз шати қадаҳи ҷавҳари румонӣ ро

طلب از شط قدح جوهر رمانی را

Нақш рӯй ту ба чини барда мубарҳан кардам

نقش روی تو به چین برده مبرهن کردم

То ки бар сафҳаи шикастами қалами Монӣ ро

تا که بر صفحه شکستم قلم مانی را

Ба нигаҳи рози даруни мардум чашмат донист

به نگه راز درون مردم چشمت دانست

Ин сияҳ аз ки биёмухт забони доне ро

این سیه از که بیاموخت زبان‌دانی را

Зоҳиди шаҳр аз он мҷтнб омад зи шароб

زاهد شهر از آن مجتنب آمد ز شراب

Ки маҳак омад май ҷавҳари инсонӣ ро

که محک آمد می جوهر انسانی را

Андалебӣ ки ба гулзор ва ба гул нағма сарост

عندلیبی که به گلزار و به گل نغمه‌سراست

Аз гул рӯй ту омухти нўохўонӣ ро

از گل روی تو آموخت نواخوانی را

Мавҷи дарёи бабради толиби гавҳар ба шааф

موج دریا ببرد طالب گوهر به شعف

Бихаради толиби ҷонони хатари ҷонӣ ро

بخرد طالب جانان خطر جانی را

Қурси хурро бирабоед з сар хон фалак

قرص خور را برباید ز سر خوانِ فلک

Чанд дарвеш хӯрданда беноне ро

چند درویش خورد انده بی‌نانی را

Ъндлибои ту чу ошуфтаи гули боқии ҷӯй

عندلیبا تو چو آشفته گل باقی جوی

Биҳдаҳи ёр чаҳ хуонеи ту гули фонӣ ро

بیهده یار چه خوانی تو گل فانی را

Илми насри ман аллоҳ бикаш аз номи алӣ

علم نصر من الله بکش از نام علی

То бисӯзӣ зи шарари рояти усмонӣ ро

تا بسوزی ز شرر رایت عثمانی را