Гар фаҳм кунад тӯтии ширини суханаш ро

گر فهم کند طوطی شیرین سخنش را

Бар тнки шукр нек гузинад даҳанаш ро

بر تنک شکر نیک گزیند دهنش را

Он лаб ки дар ӯ ҳеҷ маҷол суханӣ нест

آن لب که در او هیچ مجال سخنی نیست

Касро чаҳ даҳан то ки бигӯед суханаш ро

کس را چه دهن تا که بگوید سخنش را

Тарсам ки кунад ранҷаи танишро варақи гул

ترسم که کند رنجه تنش را ورق گل

Аз накҳати гулгар бикунади перҳанаш ро

از نکهت گل گر بکند پیرهنش را

Аз салтанат Миср кунад майли так чоҳ

از سلطنت مصر کند میل تک چاه

Юсуф нигарад боз чу чоҳи зқнш ро

یوسف نگرد باز چو چاه ذقنش را

Оӣӣ чаҳ Масеҳ ар басари хоки шаҳидон

آئی چه مسیح ار بسر خاک شهیدان

Аз шавқи ту мурда бадаранд кафанаш ро

از شوق تو مرده بدراند کفنش را

Ширин ки даридӣ шикам аз ханҷари хусрав

شیرین که دریدی شکم از خنجر خسرو

Мехост мулоқот кунад кӯҳканаш ро

میخواست ملاقات کند کوهکنش را

Аз неи шукри оради бҳўоӣ лаб навишт

از نی شکر آرد بهوای لب نوشت

Ошуфта ба байни хомаи шукри шиканаш ро

آشفته به بین خامه شکر شکنش را

Нахлаши надиҳади бори биҷузи миваи мадҳат

نخلش ندهد بار بجز میوه مدحت

Каз меҳр ту дод оби ҳамаи бех ва бенаш ро

کز مهر تو داد آب همه بیخ و بنش را