Ишқ то ҳалқаи саҳар бар дар дил ҳо ме зад
عشق تا حلقه سحر بر در دل‌ها می‌زد
Ақл аз кишвари дили хайма ба саҳро ме зад
عقل از کشور دل خیمه به صحرا می‌زد
Хирмани дайну дил аз барқи таҷаллӣ май сӯхт
خرمن دین و دل از برق تجلی می‌سوخت
Таънҳо бар шарари сина сино ме зад
طعن‌ها بر شرر سینه سینا می‌زد
Буд трсобчаҳ эй ҳамраҳ ӯ каз найранг
بود ترسابچه‌ای همره او کز نیرنگ
Роҳи мардум ба хами зулф чилипо ме зад
راه مردم به خم زلف چلیپا می‌زد
Кофарии ишвагарӣ каз нигаҳи чашми сиёҳ
کافری عشوه‌گری کز نگه چشم سیاه
Роҳи маҷнӯн ба дар хайма Лайло ме зад
راه مجنون به در خیمه لیلا می‌زد
Узри узрои ҳамаи шаб дар бар Вомиқ май хост
عذر عذرا همه‌شب در بر وامِق می‌خواست
Гоҳ дар рубъу дмни таъна ба салмо ме зад
گاه در ربع و دمن طعنه به سلما می‌زد
Мори гесу ба биногваш фиканда ба фусун
مار گیسو به بناگوش فکنده به فسون
Таъна бар муъҷизаи аждар Мӯсо ме зад
طعنه بر معجزه اژدر موسی می‌زد
Чеҳраи афрӯхта май сӯхт бар ӯ авди зи зулф
چهره افروخته می‌سوخت بر او عود ز زلف
Бар дили маҷлисёни оташ савдо ме зад
بر دل مجلسیان آتش سودا می‌زد
Зотши лаъли лабаши сӯхтаи ёқӯт ба кон
زآتش لعل لبش سوخته یاقوت به کان
Неши дандон ба дили лؤлؤ лоло ме зад
نیش دندان به دل لؤلؤ لالا می‌زد
Зад хати ботила бар оби бақои Хизри хаташ
زد خط باطله بر آب بقا خضر خطش
Рӯҳ вааш дами даҳанаш бар дам исо ме зад
روح‌وَش دم دهنش بر دم عیسی می‌زد
Карда аз нағмаи хуш насх навой Довӯд
کرده از نغمه خوش نسخ نوای داود
Шарари андари ҷигари булбул шайдо ме зад
شرر اندر جگر بلبل شیدا می‌زد
Ҳар замони хост ки то тира кунад рӯзи ҷаҳон
هر زمان خواست که تا تیره کند روز جهان
Даст дар ҳалқаи он зулфи шаб осо ме зад
دست در حلقه آن زلف شب‌آسا می‌زد
Гоҳи ошуфтаи сифати маст шуда дар мастӣ
گاه آشفته صفت مست شده در مستی
Пушти по бар ҳараму дайр ва килисо ме зад
پشت پا بر حرم و دیر و کلیسا می‌زد
Гоҳ мешуд злби лаъл чу ман шукри рез
گاه می‌شد زلب لعل چو من شکر ریز
Дами зи мадҳи алии олӣ аъло ме зад
دم ز مدح علی عالی اعلا می‌زد
Номи номии ту омухт ба ӯ эзади пок
نام نامی تو آموخت به او ایزد پاک
Одами онҷо ки дам аз илм алосмо ме зад
آدم آنجا که دم از علم الاسما می‌زد