Дар соғар агар боҳи гулнори бихандад
در ساغر اگر بادهٔ گلنار بخندد
Набӯд аҷаб ар маст ба ҳӯшёри бихандад
نبود عجب ار مست به هشیار بخندد
Он ринд ки дар силсилаи ишқ наад пой
آن رند که در سلسلهٔ عشق نهد پای
Шак нест ки бар сбҳаҳи взнори бихандад
شک نیست که بر سبحه و زنّار بخندد
Девонау урёни сари кӯии накӯён
دیوانه و عریان سر کوی نکویان
Ҳар ҷо нигарад хирқау дастори бихандад
هر جا نگرد خرقه و دستار بخندد
Онро ки ту кули бхдои ҳамчу халил аст
آن را که توکل به خدا همچو خلیل است
Бар савлати намрудӣ ва бар нори бихандад
بر صولت نمرودی و بر نار بخندد
Аиъошқи дилдодаи ту аз гиря бипарҳез
ای عاشق دلداده تو از گریه بپرهیز
Бигзор маломатгари бекори бихандад
بگذار ملامتگر بیکار بخندد
Ҳргаҳ ки табассум кунад он лаъли шикарханд
هرگه که تبسم کند آن لعل شکرخند
Дар ҳуққаи марҷон дар шҳўори бихандад
در حقهٔ مرجان در شهوار بخندد
То мшги шамеми сари зулф ту шунида
تا مشک شمیم سر زلف تو شنیده
Бар оҳӯии чини нофаи тотори бихандад
بر آهوی چین نافهٔ تاتار بخندد
Дарвеш агар ксўи фақри ту бипушад
درویش اگر کسوت فقر تو بپوشد
Бар тоҷ кӣу ҷомаи зртори бихандад
بر تاج کی و جامهٔ زرتار بخندد
Дар мотами парвона агар шамъи бгрид
در ماتم پروانه اگر شمع بگرید
Бар сӯхтани хеши бночори бихандад
بر سوختن خویش به ناچار بخندد
Шавқи ҳашами лайляш аз бас ки басар ҳаст
شوق حشم لیلی‌اش از بس که به سر هست
Маҷнӯни ту дар водии хунхори бихандад
مجنون تو در وادی خونخوار بخندد
Чун оинааш кошифи асрор яқин шуд
چون آینه‌اش کاشف اسرار یقین شد
Мансур аҷаб нест ки бар дори бихандад
منصور عجب نیست که بر دار بخندد
Ёқӯб кунад гиряи биўсФи ҳамаи умр
یعقوب کند گریه به یوسف همه عمر
Юсуфи бахуди андари сари бозори бихандад
یوسف به خود اندر سر بازار بخندد
Бо гиряи абру асари нолаи булбул
با گریهٔ ابر و اثر نالهٔ بلبل
Набӯд аҷаб ар ғунчаи бглзори бихандад
نبود عجب ار غنچه به گلزار بخندد
Хурсанд шудаи зоҳид аз тавлияти вақф
خرسند شده زاهد از تولیت وقف
Кари кас чу расад бар сари мурдори бихандад
کر کس چو رسد بر سر مردار بخندد
Ошуфтаи санохон ту шуд аишаҳи мардон
آشفته ثناخوان تو شد ای شه مردان
Бар ҳолат ӯ душман магузор бихандад
بر حالت او دشمن مگذار بخندد