Ду ҷаҳон дар назари пок яке ме ояд
دو جهان در نظر پاک یکی می‌آید
Байндори дев ба чашмаш мулкӣ ме ояд
بیندار دیو به چشمش ملکی می‌آید
Шукру млҳ буд зиду зоФсўни лабат
شکر و ملح بود ضد و زافسون لبت
Шуд мукаррар ки зи шукр намакӣ ме ояд
شد مکرر که ز شکر نمکی می‌آید
Ақл ва ишқанд ду султони вуҷӯду ночор
عقل و عشقند دو سلطان وجود و ناچار
Чун яке меравад аз малик яке ме ояд
چون یکی می‌رود از ملک یکی می‌آید
Ишқ ворид шуду ақл ва хирадам кард фирор
عشق وارد شد و عقل و خردم کرد فرار
Бар зари қалби ҳарифон маҳакӣ ме ояд
بر زر قلب حریفان محکی می‌آید
Ишқ дар пеши зпии ҳуби алии раҳ сипар аст
عشق در پیش زپی حب علی ره سپر است
Мужда каз шоҳ ба лашкар изкӣ ме ояд
مژده کز شاه به لشکر یزکی می‌آید
Фарси хома ба майдони сухан ҷавлон зад
فرس خامه به میدان سخن جولان زد
Асби чубин на аҷаби барқ такӣ ме ояд
اسب چوبین نه عجب برق تکی می‌آید
Бидиҳ ошуфтаи зи саҳбои яқинаши ҷомӣ
بده آشفته ز صهبای یقینش جامی
Дар мақоми алии онро ки шаккӣ ме ояд
در مقام علی آن را که شکی می‌آید