Дӯшами бадари хаймаи Лайлӣ гузар афтод

دوشم بدر خیمه لیلی گذر افتاد

Маҷнӯни сифатами шӯри ҷунунӣ басар афтод

مجنون صفتم شور جنونی بسر افتاد

Аз назараи он чашм чаҳ пурсӣ ки зсҳрш

از نظره آن چشم چه پرسی که زسحرش

Биҳс шудаи ақлу дилу дайн бихбр афтод

بیحس شده عقل و دل و دین بیخبر افتاد

Тобанда буд партави Лайлии здру дашт

تابنده بود پرتو لیلی زدر و دشت

Маҷнӯн на абас буд агар дар бадар афтод

مجنون نه عبث بود اگر در بدر افتاد

На барқ буд ин ки бглзор гузар кард

نه برق بود این که بگلزار گذر کرد

Каз нолаи булбули бглстон шарар афтод

کز ناله بلبل بگلستان شرر افتاد

Бар бистар нозаст туро такя чаҳ доне

بر بستر ناز است تو را تکیه چه دانی

Ҳоли дили он хаста ки дар раҳгузар афтод

حال دل آن خسته که در رهگذر افتاد

Фарёд ки аз пардаи дарӣҳои сари шиками ‏

فریاد که از پرده دریهای سر شکم ‏

Ҳар роз ки дар парда наҳафтум бадар афтод

هر راز که در پرده نهفتم بدر افتاد

Дидам хами зулфин расо то камарати дӯш

دیدم خم زلفین رسا تا کمرت دوش

Ташкик дар онмўии туам то камар афтод

تشکیک در آنموی توام تا کمر افتاد

Тӯфон зада ӣ кӯка бипурсад зтрҳм

طوفان زده ی کوکه بپرسد زترحم

Аз мардуми чашмам ки бғрқоб дар афтод

از مردم چشمم که بغرقاب در افتاد

эй ошиқи содиқ чаҳ кунӣ шикваи зҳҷрон

ای عاشق صادق چه کنی شکوه زهجران

Нахлӣаст муҳаббат ки фироқаш самар афтод

نخلی است محبت که فراقش ثمر افتاد

эй сахти камони тарк чаҳ пурсӣ здли зор

ای سخت کمان ترک چه پرسی زدل زار

Бсмл шудае рахнааш андар ҷигар афтод

بسمل شده ای رخنه اش اندر جگر افتاد

Нури алӣ аз рӯй ту тобед аз онруӣ

نور علی از روی تو تابید از آنروی

Абрӯии сиёҳи ту чу теғи ду сар афтод

ابروی سیاه تو چو تیغ دو سر افتاد

Ҷалоли табибон бмзоҷш накунад суд

جلال طبیبان بمزاجش نکند سود

Ошуфта ки савдои ту ӯро басар афтод

آشفته که سودای تو او را بسر افتاد

Шояд гараш едаст худо даст бигирӣ

شاید گرش ایدست خدا دست بگیری

ӯро ки сару кори бтў додгар афтод

او را که سر و کار بتو دادگر افتاد