Ҷомаи пӯшед ва биёрост қади раъно ро

جامه پوشید و بیاراست قد رعنا را

Пардаи афканд въён кард рухи зебо ро

پرده افکند وعیان کرد رخ زیبا را

Тарки иғмоӣии агрғорт икхонаҳ кунад

ترک یغمائی اگرغارت یکخانه کند

Нозами онро ки ба яғмои бабради яғмо ро

نازم آن را که به یغما ببرد یغما را

Ҳар ки дорад чу ту ғулмони биҳиштии имрӯз

هر که دارد چو تو غلمان بهشتی امروز

Ҳаваси ҷинат ва ҳураш набӯд фардо ро

هوس جنت و حورش نبود فردا را

Чашми махмур шаробаст ?герат аз май дӯш

چشم مخمور شراب است گرت از می دوش

Соқии лаъл ту бигрифта бкФи саҳбо ро

ساقی لعل تو بگرفته بکف صهبا را

Барсари кӯии ту гоҳе чу сабои мигзрм

برسر کوی تو گاهی چو صبا میگذرم

Зуҳра ӣ кӯ ки нуҳум бар сари Кувайти по ро

زهره ی کو که نهم بر سر کویت پا را

Охир эй маҷмаъи хӯбӣу латофати рӯзӣ

آخر ای مجمع خوبی و لطافت روزی

Зон хам зулф биҷӯ ҳоли дили шайдо ро

زان خم زلف بجو حال دل شیدا را

эй ҳаким аз чаҳ кунӣ манъ аз он рухсорам

ای حکیم از چه کنی منع از آن رخسارم

Манъ аз дидан хуршед макун ҳрбо ро

منع از دیدن خورشید مکن حربا را

Парда бурдор ки то пардаи мардуми бадарӣ

پرده بردار که تا پرده مردم بدری

То дигар айби нгўинди ман расво ро

تا دگر عیب نگویند من رسوا را

Гуфтӣ ошуфтаи зсри оташ савдо бигзор

گفتی آشفته زسر آتش سودا بگذار

Гарчи сар меравад аз сар нануҳум савдо ро

گرچه سر میرود از سر ننهم سودا را

Ман ки мастами зшроби ғами ишқи ҳайдар

من که مستم زشراب غم عشق حیدر

Пушт поӣӣ задаам ?дане ва ҳам уқбо ро

پشت پائی زده ام دنیی و هم عقبی را