Хизргар хуш зиндагонӣ ме кунад

خضر گر خوش زندگانی می‌کند

Зиндагонӣ ҷовдонӣ ме кунад

زندگانی جاودانی می‌کند

Гар бибинад соиду теғи ту ро

گر ببیند ساعد و تیغ تو را

Кӣ ба куштан саргаронӣ ме кунад

کی به کشتن سرگرانی می‌کند

Ғамзаи ту дар нигоҳаш мзмр аст

غمزه تو در نگاهش مضمر است

Дилбарии ков длстонӣ ме кунад

دلبری کاو دلستانی می‌کند

Аз дили сангин ту дорад нишон

از دل سنگین تو دارد نشان

Гар бутӣ номеҳрбонӣ ме кунад

گر بتی نامهربانی می‌کند

Рӯзу шаб бо кӯдакон ҳам бозем

روز و شب با کودکان هم‌بازیم

Пери чли сола ҷавонӣ ме кунад

پیر چل‌ساله جوانی می‌کند

Мусҳаф ишқаст боғи чеҳраи ?ут

مصحف عشق است باغ چهره‌ات

Хати сабзат тарҷумонӣ ме кунад

خط سبزت ترجمانی می‌کند

Гар ғубории хиздт аз остон

گر غباری خیزدت از آستان

Бар сурайё осмонӣ ме кунад

بر ثریا آسمانی می‌کند

Пеши қадари ту қазо ва ҳам қадар

پیش قدر تو قضا و هم قدر

Лобае аз нотавонӣ ме кунад

لابه‌ای از ناتوانی می‌کند