Чунон пеши рахти меҳри мунир аз тоб ме уфтад
چنان پیش رخت مهر منیر از تاب می‌افتد
Ки дар маҳтоб вақте кирмакии шаб тоб ме уфтад
که در مهتاب وقتی کرمکی شب‌تاب می‌افتد
Рагам бибаредӣу пайванд ҷон шуд бо ту муҳкам тар
رگم ببریدی و پیوند جان شد با تو محکم‌تر
Ки гуфт ин риштаи меҳру вафо аз тоб ме уфтад
که گفت این رشته مهر و وفا از تاب می‌افتد
Буд ин баҳри ишқ эй Нӯҳи зини варта канорӣ кун
بود این بحر عشق ای نوح زین ورطه کناری کن
Ки охири киштят аз латма дар гирдоб ме уфтад
که آخر کشتیت از لطمه در گرداب می‌افتد
Чаро оташ ба ҷон дорад дилам аз лаъли партобат
چرا آتش به جان دارد دلم از لعل پرتابت
Алоҷи хастаи сўо агар унноб ме уфтад
علاج خسته سوا اگر عناب می‌افتد
Тбибо нўшдорўиӣ биовар зони лаби нӯшин
طبیبا نوشدارویی بیاور زآن لب نوشین
Шабӣ каз тоби таби бемори дил бетоб ме уфтад
شبی کز تاب تب بیمار دل بی‌تاب می‌افتد
Мапурс аз мардуми чашмам ки чун шуд дар шаби ҳиҷрон
مپرس از مردم چشمم که چون شد در شب هجران
Чаҳ бошад ҳолати он ков ки дар ғарқоб ме уфтад
چه باشد حالت آن کاو که در غرقاب می‌افتد
Задӣ бар тори дили захмаи бета аз нохуни мижгон
زدی بر تار دل زخمه بتا از ناخن مژگان
Ҳазар кун коташ аз ин парда дар мизроб ме уфтад
حذر کن کاتش از این پرده در مضراب می‌افتد
Дар ин савдои шикебеи зи дили ошуфтаи камтари ҷӯ
در این سودا شکیبایی ز دل آشفته کمتر جو
Куҷо монад ба ҷои оташ чу дар симоб ме уфтад
کجا ماند به جا آتش چو در سیماب می‌افتد
Алии боби аллоҳи вози васвасаи ин нафаси саркаш ро
علی باب الله واز وسوسه این نفس سرکش را
Ба ойини гадоёни кор дар ҳар боб ме уфтад
به آیین گدایان کار در هر باب می‌افتد
Муҳиби Муртазо ҳаргиз нахоҳад рафт дар дӯзах
محب مرتضی هرگز نخواهد رفت در دوزخ
Ки чун холис буд зар аз чаҳ дар тизоб ме уфтад
که چون خالص بود زر از چه در تیزآب می‌افتد