Зоҳидиро чу бзлФи ту сар ва кор уфтад

زاهدان را چو بزلف تو سر و کار افتد

Кор бо сбҳаҳу зуннор ба пайкор уфтад

کار با سبحه و زنار به پیکار افتد

Хез ва дар кӯй муғонаш бидиҳ эй шайхи бамӣ

خیز و در کوی مغانش بده ای شیخ بمی

Чанд саҷҷодау тасбеҳи ту бекор уфтад

چند سجاده و تسبیح تو بی کار افتد

Ҷузи маломати самарии аидл шайдо набарӣ

جز ملامت ثمری ایدل شیدا نبری

Сарви кори ту чу бо мардум ҳӯшёр уфтад

سرو کار تو چو با مردم هوشیار افتد

Гарчи зуннор буд ҳалқаи он зулфи нижанд

گرچه زنار بود حلقه آن زلف نژند

Кош бар ҳалқи ман он ҳалқа зуннор уфтад

کاش بر حلق من آن حلقه زنار افتد

Шоҳидами рақси кунон ҷилва кунад чун дар базм

شاهدم رقص کنان جلوه کند چون در بزم

Зоҳидиро ҳамагии кейк бшлўор уфтад

زاهدان را همگی کیک بشلوار افتد

Нест мумкин ки дигар боз биравят бинад

نیست ممکن که دگر باز برویت بیند

Назар ҳар ки брхсори ту як бор уфтад

نظر هر که برخسار تو یک بار افتد

Манъ чашмат натавон кард ки хӯнам нахуранд

منع چشمت نتوان کرد که خونم نخورند

Тарк чун маст шавад лобуд хунхор уфтад

ترک چون مست شود لابد خونخوار افتد

Қадари он садама ки ман мехӯрам аз дили доне

قدر آن صدمه که من میخورم از دل دانی

Гар сару кори ту икрўз ба бемор уфтад

گر سر و کار تو یکروز به بیمار افتد

Аз сари кӯии худ ошуфта чаҳ ронӣ наравад

از سر کوی خود آشفته چه رانی نرود

Хор дар соҳати гулзор бночор уфтад

خار در ساحت گلزار بناچار افتد

Аз ғам беамалӣ шиква макун эй дарвеш

از غم بی عملی شکوه مکن ای درویش

Дар сафи ҳашари бҳидр чу сар ва кор уфтад

در صف حشر بحیدر چو سر و کار افتد