То муҳим аз хонаи сар бар ме занад

تا مهم از خانه سر بر می‌زند

Офтобаши бӯса бар дар ме занад

آفتابش بوسه بر در می‌زند

Шиква аз сайёдам ин бошад ки тир

شکوه از صیادم این باشد که تیر

То чаро бар сайд дигар ме занад

تا چرا بر صید دیگر می‌زند

Аз камони абрӯӣ ӯ ҷустам чу тир

از کمان ابروی او جستم چو تیر

Тарки чашм ӯ ба ханҷар ме занад

ترک چشم او به خنجر می‌زند

Ман нишондами навниҳолиро ба чашм

من نشاندم نونهالی را به چشم

Боғбонгар дами з ърър ме занад

باغبان گر دم ز عرعر می‌زند

Ошиқи он нахли рутабовар буд

عاشق آن نخل رطب آور بود

Кови нигориши санг бар сар ме занад

کاو نگارش سنگ بر سر می‌زند

Ҷон фазояд ғамзаи ?ут дар ҳар назар

جان فزاید غمزه‌ات در هر نظر

Бар раги ҷон гарчи нашутур ме занад

بر رگ جان گرچه نشتر می‌زند

Ишқ чун мастур монад коФтоб

عشق چون مستور ماند کآفتاب

Ҳарчӣ пӯшии пардаи сар бар ме занад

هرچه پوشی پرده سر بر می‌زند

Шарҳи ишқи ошуфта бо хома магӯ

شرح عشق آشفته با خامه مگو

Кин ним оташ ба дафтар ме занад

کاین نیم آتش به دفتر می‌زند

Шамъро чун оташи пинҳон буд

شمع را چون آتش پنهان بود

Лоҷарам вақте ба сар дар ме занад

لاجرم وقتی به سر در می‌زند

Кист он шоир ки дар иқлӣми шеър

کیست آن شاعر که در اقلیم شعر

Ҳамчуи саъдии сикка бар зар ме занад

همچو سعدی سکه بر زر می‌زند

ӯст ҳалвоеу ҳаркас чун магас

اوست حلوایی و هرکس چون مگس

Бар дӯконаши даст бар сар ме занад

بر دکانش دست بر سر می‌زند

Бар ҷасоратҳои ошуфта бубахш

بر جسارت‌های آشفته ببخش

Кови рақам бар ном ҳайдар ме занад

کاو رقم بر نام حیدر می‌زند