Оташини мурғи дилам чун ба сухан ме ояд

آتشین مرغ دلم چون به سخن می‌آید

Шамъи сони оташам аз дил ба даҳан ме ояд

شمع‌سان آتشم از دل به دهن می‌آید

Ман нахоҳам ки шикоят бинивисам ки қалам

من نخواهم که شکایت بنویسم که قلم

Оташӣ дораду ҳршб ба сухан ме ояд

آتشی دارد و هرشب به سخن می‌آید

Аз шаҳидони худдор хоста бошӣ ту нишон

از شهیدان خوددار خواسته باشی تو نشان

Куштаи ишқи ту дӯдаши з кафан ме ояд

کشته عشق تو دودش ز کفن می‌آید

Ҳарки дар чоҳи ғами ишқ чу Юсуф афтод

هرکه در چاه غم عشق چو یوسف افتاد

Натавон гуфт ки ораши з расан ме ояд

نتوان گفت که عارش ز رسن می‌آید

Суҳбаташ ёфта асҳоби валикин ба либос

صحبتش یافته اصحاب ولیکن به لباس

Буии рҳмٰни сӯии Аҳмади з Яман ме ояд

بوی رحمٰن سوی احمد ز یمن می‌آید

Карами шаб тоб мазан лоф бар моҳи тамом

کرم شب تاب مزن لاف بر ماه تمام

Кӣ хасии ҷилваи кунони сӯй чаман ме ояд

کی خسی جلوه‌کنان سوی چمن می‌آید

Қадари нашинохтаи ёрони зи паямбар ғам нест

قدر نشناخته یاران ز پیمبر غم نیست

Мужда акнӯн ки Увайсии з қарн ме ояд

مژده اکنون که اویسی ز قَرَن می‌آید

Шкрстони лабати хол сиёҳӣ бигирифт

شکرستان لبت خال سیاهی بگرفت

Ҷои тӯтии з чаҳ мأўоӣ заған ме ояд

جای طوطی ز چه مأوای زغن می‌آید

Дил дар он ҳалқаи хати монда ва берун наравад

دل در آن حلقه خط مانده و بیرون نرود

Мӯри бечораи бурун кӣ з лаган ме ояд

مور بیچاره برون کی ز لگن می‌آید

Оҳӯони ту дўҷини машк ба дунболаи кашанд

آهوان تو دوجین مشک به دنباله کشند

Ин хато гуфт ки инҳо з хутан ме ояд

این خطا گفت که این‌ها ز ختن می‌آید

эй басои доғ ки бар хок гузорад слмӣ

ای بسا داغ که بر خاک گذارد سلمی

То дигарбораи сӯии рубъ ва дмн ме ояд

تا دگرباره سوی ربع و دمن می‌آید

Матлаби кори алиро ту зи ёрон дигар

مطلب کار علی را تو ز یاران دگر

Кори мардон ту нагӯйӣ ки з зан ме ояд

کار مردان تو نگویی که ز زن می‌آید

Рӯҳи ошуфта чу парвоз кунад сӯии Наҷаф

روح آشفته چو پرواز کند سوی نجف

Чун ғарибӣаст ки ӯ сӯй ватан ме ояд

چون غریبی است که او سوی وطن می‌آید

Чун ҳусайн ва ҳасанаш ҳаст шафиъи ърсот

چون حسین و حسنش هست شفیع عرصات

Рӯсияи рафта ва бо ваҷҳ ҳасан ме ояд

روسیَهْ رفته و با وجه حسن می‌آید