Дӯши савдои ҷунунами басӯии саҳрои барад

دوش سودای جنونم بسوی صحرا برد

Кард маҷнӯнаму андари талаби Лайлои барад

کرد مجنونم و اندر طلب لیلا برد

Ғофил аз инки буд дар ҳашами дили Лайлӣ

غافل از اینکه بود در حشم دل لیلی

Бе сабаби шӯри ҷунунами басӯии саҳрои барад

بی سبب شور جنونم بسوی صحرا برد

Соҳати хаймаи Лайлии ҳама бар маҷнӯн буд

ساحت خیمه لیلی همه بر مجنون بود

Ман гумонам ки бойени кори маро танҳо барад

من گمانم که باین کار مرا تنها برد

Ман зоғози дили вдини хирад бохта ам

من زآغاز دل ودین خرد باخته ام

Дузди аввали қадам аз дасти ман ин колои барад

دزد اول قدم از دست من این کالا برد

Ақлро кӯҳи шимурдами барраи муваҷҷаҳи ишқ

عقل را کوه شمردم بره موجه عشق

Ваа ки он сайли дмони кӯҳи гарон аз ҷои барад

وه که آن سیل دمان کوه گران از جا برد

Гарчи савдои ду зулфи ту бхокми афканд

گرچه سودای دو زلف تو بخاکم افکند

Сӯии миъроҷи марои ҷилваи он болои барад

سوی معراج مرا جلوه آن بالا برد

Ваа чаҳ миъроҷи сари кӯии алии ғайрати арш

وه چه معراج سر کوی علی غیرت عرش

Каз балои одам ва ҳам Нӯҳи паноҳи онҷои барад

کز بلا آدم و هم نوح پناه آنجا برد

Самар аз ҳуби алии ҷӯй на меҳри дгарон

ثمر از حب علی جوی نه مهر دگران

Каси биҷузи нахл кӣ аз хор банӣ хурмои барад

کس بجز نخل کی از خار بنی خرما برد

Ҳама савдост бсўдои ту ӯро на зиён

همه سوداست بسودای تو او را نه زیان

Сари ошуфта агар ишқ дар ин савдои барад

سر آشفته اگر عشق در این سودا برد