Дили девонаи зи зулфат чу раҳо ме гардад

دل دیوانه ز زلفت چو رها می‌گردد

Ҳаст мурғӣ ки зи кошона ҷудо ме гардад

هست مرغی که ز کاشانه جدا می‌گردد

То ки меҳри рухи ту шамъ дарунаст маро

تا که مهر رخ تو شمع درونست مرا

Ма чу парвона ба гирд сармо ме гардад

مه چو پروانه به گرد سرما می‌گردد

Лек онро ки буд меҳри ту бо ҷони пайванд

لیک آن را که بود مهر تو با جان پیوند

Ҳоши ллаҳ ки зи доми ту раҳо ме гардад

حاش لله که ز دام تو رها می‌گردد

Ин қиморӣ ки дилами бохти ҳарифон дар ишқ

این قماری که دلم باخت حریفان در عشق

Дар ҳамаи умри паии нақш вафо ме гардад

در همه عمر پی نقش وفا می‌گردد

Дили ошуфтагар аз зулфи ту пайвасти бхт

دل آشفته گر از زلف تو پیوست بخط

Аз паии хосияти меҳр ва гё ме гардад

از پی خاصیت مهر و گیا می‌گردد

Зоҳид ар тўФ кунад хонаи каъба ба гумон

زاهد ار طوف کند خانه کعبه به گمان

Лек орифи зи паии хона худо ме гардад

لیک عارف ز پی خانه خدا می‌گردد

Саъй дар Марва надорад ба қиёси ин миқдор

سعی در مروه ندارد به قیاس این مقدار

Гирди майхона чу риндӣ ба сафо ме гардад

گرد میخانه چو رندی به صفا می‌گردد

Дар майхонаи тавҳиди алии он ки сипеҳр

در میخانه توحید علی آن که سپهر

Ба тавоф дар ӯ бесар ва по ме гардад

به طواف در او بی‌سر و پا می‌گردد