Ниқоб аз зулфи мишкӣн чун ба рӯй чун қамари бандад

نقاب از زلف مشکین چون به روی چون قمر بندد

Ҳиҷобӣ аз шаби тира ба рӯй рӯз барбандад

حجابی از شب تیره به روی روز بربندد

Кунад чанбар чу зулфи анбарин бодаи ҳилоли он ма

کند چنبر چو زلف عنبرین باده هلال آن مه

Ту гӯйии чанбарӣ бар гардани шамсу қамари бандад

تو گویی چنبری بر گردن شمس و قمر بندد

Миёну мӯӣ ӯро фарқ натавонам зи борикӣ

میان و موی او را فرق نتوانم ز باریکی

Магари он дам ки бар қатлами з рӯй кини камари бандад

مگر آن دم که بر قتلم ز روی کین کمر بندد

Ба шавқи хирманӣ каз барқи гирд дашт ме гардад

به شوق خرمنی کز برق گرد دشت می‌گردد

Марои хирмани зи шавқ сӯхтани раҳ бар шарари бандад

مرا خرمن ز شوق سوختن ره بر شرر بندد

Кашида лашкарӣ аз хати заҳри сӯи тарки чашми ту

کشیده لشکری از خط زهر سو ترک چشم تو

Каз ин ҷодӯ ба рӯй мардумони роҳи назари бандад

کز این جادو به روی مردمان راه نظر بندد

Хати сабзати абас бар он лаби ширини напайваста

خط سبزت عبث بر آن لب شیرین نپیوسته

Балӣ тӯтӣ занад пурто ки худро бар шукри бандад

بلی طوطی زند پرتا که خود را بر شکر بندد

Рахт хондам гули кобули қудратро сарвӣ аз кшмр

رخت خواندم گل کابل قدرت را سروی از کشمر

Ки натавонад касе ташбеҳи зоин ду хубтар бандад

که نتواند کسی تشبیه زاین دو خوب‌تر بندد

Гули кобул куҷо ояд миёни анҷумани хандон

گل کابل کجا آید میان انجمن خندان

Камар кӣ дар миёни халқи сарви Кошмари бандад

کمر کی در میان خلق سرو کاشمر بندد

Ба ҷузи ту саҷда бар рӯе наме орм ки чашмонам

به جز تو سجده بر رویی نمی‌آرم که چشمانم

Назар аз ту намегирад ки бар ҷой дигар бандад

نظر از تو نمی‌گیرد که بر جای دگر بندد

Туе каъбаи туе қиблаи туе мақсади зи байти аллоҳ

تویی کعبه تویی قبله تویی مقصد ز بیت الله

Халифаи ҷуз ту набӯд ҳақ ки бар хайри албшри бандад

خلیفه جز تو نبود حق که بر خیر البشر بندد

Ҳадиси зулф ӯ гуфтам зи шеърами буи хӯн ояд

حدیث زلف او گفتم ز شعرم بوی خون آید

Балӣ дар нофи оҳӯи нофа аз хӯни ҷигари бандад

بلی در ناف آهو نافه از خون جگر بندد

Гурезад дар паноҳи ҳазратати ошуфта дар маҳшар

گریزد در پناه حضرتت آشفته در محشر

Дар он маъраз ки оташи роҳро бар хушк ватар бандад

در آن معرض که آتش راه را بر خشک و تر بندد