Аз сари бабради ҳушу хиради он писари маро

از سر ببرد هوش و خرد آن پسر مرا

Ин чашми шӯх то чаҳ биорад басари маро

این چشم شوخ تا چه بیارد بسر مرا

Зини сон ки ҷилва мекунад он мғбчаҳи бдир

زین سان که جلوه میکند آن مغبچه بدیر

Дар масҷиду ҳарам ту набинӣ дигар маро

در مسجد و حرم تو نبینی دگر مرا

Зон меки мебарад зу ҷўдми сӯии адам

زآن می که میبرد زو جودم سوی عدم

Соқӣ аз он шароб биору бабри маро

ساقی از آن شراب بیار و ببر مرا

Ман шабнами офтоби ҷаҳони тоби чеҳраи ?ут

من شبنم آفتاب جهان تاب چهره ات

Бо ҷилваи ?ут биҷой намонад асрмро

با جلوه ات بجای نماند اثرمرا

То чашми мардумат шудаи ҷўлонгаҳи зуҳӯр

تا چشم مردمت شده جولانگه ظهور

Мижгон бмрдмк бузанд нештар маро

مژگان بمردمک بزند نیشتر مرا

Чун партави ту шамъи шабистони дил буд

چون پرتو تو شمع شبستان دل بود

Гӯ аз фалак нтобад ҳаргизи қамари маро

گو از فلک نتابد هرگز قمر مرا

Марҳам ки минҳди бадалами ҷузи лабони лаъл

مرهم که مینهد بدلم جز لبان لعل

Маҷрӯҳ кардааст чаҳ тири назари маро

مجروح کرده است چه تیر نظر مرا

Аз барқ миннатӣ набарам баҳр сӯхтан

از برق منتی نبرم بهر سوختن

Дар ошён басаст зоҳии шарари маро

در آشیان بس است زآهی شرر مرا

Афтодаи пари шикастаи дилами пеши новакаш

افتاده پر شکسته دلم پیش ناوکش

Шояд зтир ӯ бидамад болу пари маро

شاید زتیر او بدمد بال و پر مرا

Гуфтам бурузи васл хабар гӯямат зҳҷр

گفتم بروز وصل خبر گویمت زهجر

Ғофил ки нест пеши ту аз худ хабари маро

غافل که نیست پیش تو از خود خبر مرا

Зулфаш агар чаҳ мояи ошуфтагӣ буд

زلفش اگر چه مایه آشفتگی بود

Ошуфта карда аз ҳамаи каси бештари маро

آشفته کرده از همه کس بیشتر مرا

Саққои остони ту то гашта муддаӣ

سقای آستان تو تا گشته مدعی

Ҷуз остин намонда бар чашмтар маро

جز آستین نمانده بر چشم تر مرا

Ҳар чанд шохи бедам ваед змни самар

هر چند شاخ بیدم و اید زمن ثمر

Мадҳи алии зФиз азал шуд самари маро

مدح علی زفیض ازل شد ثمر مرا

Ман он сагам ки пер шудам дар вафоӣ ӯ

من آن سگم که پیر شدم در وفای او

Инсоф нест хоҷа баранд здри маро

انصاف نیست خواجه براند زدر مرا