Сина шуд зотши дили ҷилваи гуҳи таври маро

سینه شد زآتش دل جلوه گه طور مرا

То чаҳ ояд бадал аз ин сари пуршӯри маро

تا چه آید بدل از این سر پرشور مرا

Дида тӯфон кунад аз шуълаи конӯни дарун

دیده طوفان کند از شعله کانون درون

Гӯи биёи Нӯҳ ва бихон Фори алтнўри маро

گو بیا نوح و بخوان فار التنور مرا

Пашшаи водии ишқам ба ҳумои фахри кунон

پشه وادی عشقم به هما فخر کنان

Кунад ин ишқ махон зоҳиди мағрури маро

کند این عشق مخوان زاهد مغرور مرا

Вомиқ ар гирди изор ту бибинад хати сабз

وامق ار گرد عذار تو ببیند خط سبز

Узри узро наад ва дорад маъзӯри маро

عذر عذرا نهد و دارد معذور مرا

Гар дар ин дайр харобам набӯд ободӣ

گر در این دیر خرابم نبود آبادی

Карда меъмори ғами ишқи ту маъмури маро

کرده معمار غم عشق تو معمور مرا

Мекунам пели бнхҷири гуҳи ишқи шикор

میکنم پیل بنخجیر گه عشق شکار

Гар басӯрат набӯд ҷуссаи ъсФўри маро

گر بصورت نبود جثه عصفور مرا

Зорем пер Муғон дид ва ҷамам кард баҷоам

زاریم پیر مغان دید و جمم کرد بجام

Гарчи ошуфта надоданд зрўи зӯри маро

گرچه آشفته ندادند زرو زور مرا

Пери майхонаи тавҳиди ризои қиблаи Тӯс

پیر میخانه توحید رضا قبله طوس

Ки ба чашмаст зи хок дар ӯ нури маро

که به چشم است ز خاک در او نور مرا