Боди гули буии саҳари мужда збстон оварад
باد گل بوی سحر مژده زبستان آورد
Ки ҳазорон зтрби ҷумла бадастон оварад
که هزاران زطرب جمله بدستان آورد
Ақҳўон зар кунаду сими шукуфа ба нисор
اقحوان زر کند و سیم شکوفه به نثار
Гӯиёи муждаи гулро ба гулистон оварад
گوئیا مژده گل را به گلستان آورد
Аз даҳонат суханӣ гуфт сабои вақти саҳар
از دهانت سخنی گفت صبا وقت سحر
Ғунчаи даст аз сари ғайрат бгрибон оварад
غنچه دست از سر غیرت بگریبان آورد
Чашми ёқӯб шудаи боз ҳамоно ки бшир
چشم یعقوب شده باز همانا که بشیر
Хабари Юсуфи мисрии сӯй канъон оварад
خبر یوسف مصری سوی کنعان آورد
Кӯрии зоҳиди паймонаи шикани мғбчаҳ Эй
کوری زاهد پیمانه شکن مغبچه ای
Як сабу май бсбўҳӣ бар мисатон оварад
یک سبو می بصبوحی بر مستان آورد
Суфиён бе майу мутриби ҳамаи мустанаду хароб
صوفیان بی می و مطرب همه مستند و خراب
Аз хрбот ки ин нашъа барандон оварад
از خربات که این نشئه برندان آورد
Ҷузи хами зулфи ту кови гӯй занхдон заду барад
جز خم زلف تو کاو گوی زنخدان زد و برد
Гӯии хуршед ки андари хам чавгон оварад
گوی خورشید که اندر خم چوگان آورد
Ҳудҳуд ар тоҷ басар дошт аҷаб нест ки дӯш
هدهد ار تاج بسر داشت عجب نیست که دوش
Хабар аз шаҳри сабои сӯй сулаймон оварад
خبر از شهر سبا سوی سلیمان آورد
Ин ҳамаи айш ва тараб чист аз онаст ки бод
این همه عیش و طرب چیست از آنست که باد
Муждаи мақдами аҳбоб зтҳрон оварад
مژده مقدم احباب زطهران آورد
Ваа чаҳ асҳоби шитобони ҳама дар мавкиби мейр
وه چه اصحاب شتابان همه در موکب میر
Ваа чаҳ мерай ки қудумаши бҷҳон ҷон оварад
وه چه میری که قدومش بجهان جان آورد
Дошт савдои сари зулфи ту ошуфта ки дӯш
داشت سودای سر زلف تو آشفته که دوش
Бзбони ҷумлаи суханҳои парешон оварад
بزبان جمله سخنهای پریشان آورد
Неи ғалати ин шаб қадараст ки султони азал
نی غلط این شب قدر است که سلطان ازل
Рӯй аз соҳати воҷиби сӯй имкон оварад
روی از ساحت واجب سوی امکان آورد
Валеу ҳуҷҷати дайни қоими болҳқи Меҳдӣ
ولی و حجت دین قائم بالحق مهدی
Ки қудумаши бҷҳони моя имон оварад
که قدومش بجهان مایه ایمان آورد
Хомагар баҳри нисори ту дар назмии сифт
خامه گر بهر نثار تو در نظمی سفت
Дар бдрё баравад зари басӯи кон оварад
در بدریا برود زر بسوی کان آورد
Ёбад имони зўлои ту камол ва бо аҷз
یابد ایمان زولای تو کمال و با عجز
Рӯи бадаргоҳи ту дарвеш сано хон оварад
رو بدرگاه تو درویش ثنا خوان آورد