Асири ишқ шудани ақлро қарор набӯд

اسیر عشق شدن عقل را قرار نبود

Назар ба манзари хубон ба ихтиёр набӯд

نظر به منظر خوبان به اختیار نبود

Қарор дод ки ман беқарор ӯ бошам

قرار داد که من بی‌قرار او باشم

Дареғу дард ки он аҳд барқарор набӯд

دریغ و درد که آن عهد برقرار نبود

Надонам инки дилами сайди ним бсмл кист

ندانم اینکه دلم صیدِ نیم‌بسملِ کیست

Ба дашти ҳасани ҷузи он тарк шаҳсавор набӯд

به دشتِ حُسن جز آن ترک شهسوار نبود

зи слсбили лабати бас ки бодаи гашти сиблат

ز سلسبیل لبت بس که باده گشت سبیل

Ҷузи он ду наргиси бемор дар хумор набӯд

جز آن دو نرگس بیمار در خمار نبود

Ба ноз омад ва доман фишон з ман бигузашт

به ناز آمد و دامن‌فشان ز من بگذشت

Магар ки хирмани хокӣ ба раҳ ғубор набӯд

مگر که خرمن خاکی به ره غبار نبود

Ҳазор гули зи гул аз файз навбаҳор дамид

هزار گل ز گل از فیض نوبهار دمید

Ба ғайри лола дар ин боғ доғдор набӯд

به غیر لاله در این باغ داغدار نبود

Чаҳор табъи мухолиф ба шамъ арза намӯд

چهار طبع مخالف به شمع عرضه نمود

Ба машрабаш ба ҷуз аз нор созгор набӯд

به مشربش به جز از نار سازگار نبود

Чаҳ шуд ки савмиъа барбаст ва майкада багушӯд

چه شد که صومعه بربست و میکده بگشود

Ки ин гумон ба ту эй давр рӯзгор набӯд

که این گمان به تو ای دور روزگار نبود

Магӯ зи гуфтан ҳақ дода боди сари ҳаллоҷ

مگو ز گفتنِ حق داده باد سِرّ حلاج

Сазои кошифи асрори ғайр дор набӯд

سزای کاشف اسرار غیر دار نبود

Агар на халқи набӣ буду зулфиқори алӣ

اگر نه خلق نبی بود و ذوالفقار علی

Ба халқи сари худои ҳаргиз ошкор набӯд

به خلق سِرّ خدا هرگز آشکار نبود

Агар на афви ту будӣ сазои бандагии ?ут

اگر نه عفو تو بودی سزای بندگی‌ات

Ки буд каз амали хеш шармсор набӯд

که بود کز عمل خویش شرمسار نبود

Набӯд кори ту мадҳи ҳайдари ошуфта

نبود کار تو مدح حیدر آشفته

Туро баҳри ду ҷони ҳеҷ ифтихор набӯд

تو را بهر دو جان هیچ افتخار نبود

Агар на доғи туам буд зеби пешонӣ

اگر نه داغ توام بود زیب پیشانی

Маро ба каъбау бтхонаҳ эътибор набӯд

مرا به کعبه و بتخانه اعتبار نبود