Он париро хотами ҷам лаъл меолуд буд

آن پری را خاتم جم لعل می آلود بود

Чеҳраи дасти Мӯсавии хати хуши Довӯд буд

چهره دست موسوی خط خوش داود بود

Дӯшат оварадам нисор аз лؤлؤтар дар канор

دوشت آوردم نثار از لؤلؤ تر در کنار

Лек чун сифтами змжгони ҷумла хӯн олуд буд

لیک چون سفتم زمژگان جمله خون آلود بود

СФўт аз об дар майхонаи ишқ ту ёфт

صفوت از آب در میخانه عشق تو یافت

Мушти хокии кови млоикро ҳамаи масҷуд буд

مشت خاکی کاو ملایک را همه مسجود بود

Бскаҳи дӯди авди зулф аз оташин рӯй ту хост

بسکه دود عود زلف از آتشین روی تو خاست

Машъали хуршед аз таъси ӯ пурдӯд буд

مشعل خورشید از تاثیر او پردود بود

Ман гирифтам сарв чун болой ту шуд муътадил

من گرفتم سرو چون بالای تو شد معتدل

Сарвро кӣ бор аз себ ва бау амрўд буд

سرو را کی بار از سیب و به و امرود بود

Шуд халили холат аз он оташини рӯи тоза тар

شد خلیل خالت از آن آتشین رو تازه تر

Боғи иброҳӣми ореи оташи намруд буд

باغ ابراهیم آری آتش نمرود بود

Шояд ар пер Муғон доност аз роз наҳуфт

شاید ار پیر مغان داناست از راز نهفت

Кози азал ӯ пардаи дори шоҳиди мақсӯд буд

کاز ازل او پرده دار شاهد مقصود بود

Шаби ҳамаи шаб бандагӣ мекард дар кӯии Аёз

شب همه شب بندگی میکرد در کوی ایاز

Хотами малик ар басӯрат дар кафи Маҳмӯд буд

خاتم ملک ار بصورت در کف محمود بود

Хизраш охир шуд далелу барадаши андари кӯии ёр

خضرش آخر شد دلیل و بردش اندر کوی یار

Соликӣ каз шаш ҷиҳат дар бар Рахши масдӯд буд

سالکی کز شش جهت در بر رخش مسدود بود

Дайну дили сармоя буду Довӯду савдояти харид

دین و دل سرمایه بود و داود و سودایت خرید

Ошиқи содиқи куҷои банди зиёну суд буд

عاشق صادق کجا بند زیان و سود بود

Гар набӯдӣ Муртазои бирнг будӣ мумкиноти ‏

گر نبودی مرتضی بیرنگ بودی ممکنات ‏

Зонкаҳи имкон аз азал ӯро туфайл буд буд

زآنکه امکان از ازل او را طفیل بود بود

Сар чу печид аз вилояти саҷда бар одам накард

سر چو پیچید از ولایت سجده بر آدم نکرد

Бас аҷаб набӯд ки шайтон аз азали мардӯд буд

بس عجب نبود که شیطان از ازل مردود بود

Лоҷарами ошуфтаро оташ насузанд ки дошт

لاجرم آشفته را آتش نسوزاند که داشت

Кисватии каши риштаи меҳри ту тору пуд буд

کسوتی کش رشته مهر تو تار و پود بود

Гуфт то кун ҳар ду кун аз гуфт ӯ омад падед

گفت تا کن هر دو کون از گفت او آمد پدید

Ҳар ду олам дар миёни лаъл ӯ мавҷӯд буд

هر دو عالم در میان لعل او موجود بود