Бе ту бо ғайр ндонӣ ки чаҳ шуд дӯши маро

بی تو با غیر ندانی که چه شد دوش مرا

Буд бар ҷои парии дев дар оғӯши маро

بود بر جای پری دیو در آغوش مرا

Ҳасрати он бар дӯшам бадал афрӯхт шарар

حسرت آن بر دوشم بدل افروخت شرر

Сӯхт чун шамъи зср то бқдми дӯши маро

سوخت چون شمع زسر تا بقدم دوش مرا

Дарди сари микшм аз ақли кҷоӣии соқӣ

درد سر میکشم از عقل کجائی ساقی

Қадаҳии ҳуши здо то бабрии ҳуши маро

قدحی هوش زدا تا ببری هوش مرا

Қисса аз аждар Мӯсо макун ва даст кулем

قصه از اژدر موسی مکن و دست کلیم

Бас буд қиссаи он зулфу биногваши маро

بس بود قصه آن زلف و بناگوش مرا

Гӯ Маяфкан басарами соя дигар сарви сеӣ

گو میفکن بسرم سایه دگر سرو سهی

Гар хиромади бсрои сарви қбопўши маро

گر خرامد بسرا سرو قباپوش مرا

То лабаттар шуда аз бодаи ағёр чу ҷом

تا لبت تر شده از باده اغیار چو جام

Ҳамчуи хами хӯни дил аз рашк занад ҷӯши маро

همچو خم خون دل از رشک زند جوش مرا

Парда дида кунам фарши раҳатгар оӣӣ

پرده دیده کنم فرش رهت گر آئی

Зеби даҳ аз қидмат хона мафруш маро

زیب ده از قدمت خانه مفروش مرا

Бунгоҳӣ шавад ошуфтаи туро бандаи бҷон

بنگاهی شود آشفته تو را بنده بجان

Бхроихўоҷаҳи бики назара ва мафруш маро

بخرایخواجه بیک نظره و مفروش مرا

Хам шудаи пушти ман аз бори гунаҳи дастами гир

خم شده پشت من از بار گنه دستم گیر

Раҳматии бори гарони брФкн аз дӯши маро

رحمتی بار گران برفکن از دوش مرا

Тӯтии нутқи марои қӯтӣ эй шери худо

طوطی نطق مرا قوتی ای شیر خدا

То нахонанд дигар булбули хомӯши маро

تا نخوانند دگر بلبل خاموش مرا