Ишқ он бошад ки ошиқро зъолм боз дорад

عشق آن باشد که عاشق را زعالم باز دارد

Кораш ин бошад ки ҷои андари ҳарим роз дорад

کارش این باشد که جا اندر حریم راز دارد

Ғамзаи ҷодӯии хўнризш ки гуфтӣ соҳираст ӯ

غمزه جادوی خونریزش که گفتی ساحرست او

Мекунад саҳарӣ ки мипндориш эъҷоз дорад

میکند سحری که میپنداریش اعجاز دارد

Писта бигушоед бшир аз ар бути ширини даҳонам

پسته بگشاید بشیر از ار بت شیرین دهانم

Шукрӣ ҳаргиз нагӯяд ин шукр Аҳвоз дорад

شکری هرگز نگوید این شکر اهواز دارد

Ҳар ки дар зулфи ту длро дид гуфто аз таъаҷҷуб

هر که در زلف تو دلرا دید گفتا از تعجب

Ошёни ъсФўрии андари чнгл шаҳбоз дорад

آشیان عصفوری اندر چنگل شهباز دارد

Дар ниёз ояд чу бнмоӣӣ бибастон онқду қомат

در نیاز آید چو بنمائی ببستان آنقد و قامت

Боғбонгар сарву гули андари баҳорон боз дорад

باغبان گر سرو و گل اندر بهاران باز دارد

Малики дил бар ту мусаллам шуд ки ту султони рӯҳӣ

ملک دل بر تو مسلم شد که تو سلطان روحی

Ишқи олами сӯз кӣ дар мамлакат анбоз дорад

عشق عالم سوز کی در مملکت انباز دارد

Бар фириштаи одамиро ин шараф аввал набӯдӣ

بر فرشته آدمی را این شرف اول نبودی

Кисватии пӯшеди ишқаш каз малик мумтоз дорад

کسوتی پوشید عشقش کز ملک ممتاز دارد

Ин шаб васласт ошуфта на рӯзи шиква кардан

این شب وصل است آشفته نه روز شکوه کردن

Қиссаи ҳиҷрони дарозу умри мо эҷоз дорад

قصه هجران دراز و عمر ما ایجاز دارد

Аз ҳадиси он лаби ширин забон багушӯд гўӣӣ

از حدیث آن لب شیرین زبان بگشود گوئی

Кин ҳаловат дар сухани калаки сухан пардоз дорад

کاین حلاوت در سخن کلک سخن پرداز دارد

Мадҳ ҳайдар месарояд ҳршби ошуфта ба маҳфил

مدح حیدر می‌سراید هرشب آشفته به محفل

Ин каромати лоҷарам аз саъдӣ Широз дорад

این کرامت لاجرم از سعدی شیراز دارد