Онон ки бшмъи ту парвона сифат сӯзанд

آنان که بشمع تو پروانه صفت سوزند

Шояд ки ба ҳар маҳфил оташкада афрӯзанд

شاید که به هر محفل آتشکده افروزند

Рухсори ту хуршедаст зоғёр чаҳ мепӯшӣ

رخسار تو خورشید است زاغیار چه میپوشی

Кинон ҳамаи хФошнди ночор назар дузанд

کاینان همه خفاشند ناچار نظر دوزند

Ушшоқ ту месӯзанд дар оташ ва месозанд

عشاق تو میسوزند در آتش و میسازند

Ин булбулу парвона дар ишқ нав омӯзанд

این بلبل و پروانه در عشق نو آموزند

Ҷузи куштаи ошиқро барқ ту нахоҳад сӯхт

جز کشته عاشق را برق تو نخواهد سوخت

Сад хирман агар дар дашти зӯҳҳоди брондўзнд

صد خرمن اگر در دشت زهاد براندوزند

Оё чаҳ тамаъ доранд аз васли ту дар фардо

آیا چه طمع دارند از وصل تو در فردا

Онон ки ҳамаи мункир дар ишқ ту имрӯзанд

آنان که همه منکر در عشق تو امروزند