Бода софӣ шуду гули пардаи зрхсори афканд

باده صافی شد و گل پرده ز رخسار افکند

Боядат бо хам май рахти бглзори афканд

بایدت با خم می رخت به گلزار افکند

Мисрён гӯ нашносед дигар дасту туранҷ

مصریان گو نشناسید دگر دست و ترنج

Каз вафои Юсуфи мо пардаи зрхсори афканд

کز وفا یوسف ما پرده ز رخسار افکند

Лоҷарами чораи бечорагӣ хеш кунад

لاجرم چاره بیچارگی خویش کند

Ҳар ки худро бадари майкадаи ночори афканд

هرکه خود را به در میکده ناچار افکند

Мурғи озод чаҳ дидааст зсёд ки дӯш

مرغ آزاد چه دیده است ز صیاد که دوش

Хешро дар қафаси мурғи гуфтори афканд

خویش را در قفس مرغ گرفتار افکند

Чун хиромед бглзори бути сарви қадам

چون خرامید به گلزار بت سرو قدم

Ҳар куҷои сарви сеӣ буд зрФтори афканд

هر کجا سرو سهی بود ز رفتار افکند

Дар чаҳ ҳоланд муқӣмони сарои пардаи мейр

در چه حالند مقیمان سراپرده میر

Ки зкшФши сари ҷамъии басари дори афканд

که ز کشفش سر جمعی به سر دار افکند

Ҷилва Эй карду рух аз халқ бикбор наҳуфт

جلوه‌ای کرد و رخ از خلق به یکبار نهفت

Шӯр дар мардуми ин шаҳри приўори афканд

شور در مردم این شهر پریوار افکند

Зтбсми блб ғунча хамӯшӣ омухт

ز تبسم به لب غنچه خموشی آموخت

Тӯтӣонро бшкри хандау гуфтори афканд

طوطیان را به شکر خنده و گفتار افکند

Ҳоли мисатон ту чунаст ки мегаван лаби ту

حال مستان تو چونست که میْگون لب تو

Бесару пои ҳамаи ҷои мардуми ҳушёри афканд

بی سر و پا همه جا مردم هشیار افکند

Чун ба бтхонаҳ Фархор шуд он турфаи санам

چون به بتخانه فرخار شد آن طرفه صنم

Ҳар куҷо буд бутӣ аз дару девори афканд

هر کجا بود بتی از در و دیوار افکند

Он санам буд магари нури алии мазҳари ҳақ

آن صنم بود مگر نور علی مظهر حق

Каз паии бути шиканӣ буд бики бори афканд

کز پی بت شکنی بود به یکبار افکند

Буд бориши зозли васфи лаби ширинаш

بود بارش ز ازل وصف لب شیرینش

Ки неи хомаи ошуфтаи шкрбори афканд

که نی خامه آشفته شکربار افکند