Бъҳди ишқи куҷои шайх ва порсо монад

بعهد عشق کجا شیخ و پارسا ماند

Чу ҷусти барқ ӣмон хаси куҷо баҷо монад

چو جست برق یمان خس کجا بجا ماند

Амал намонад ки то худ расонадам дар ҳашар

عمل نماند که تا خود رساندم در حشر

Магари бадасти ман он турра расо монад

مگر بدست من آن طره رسا ماند

Ҳавои въшқ бикдл магӯ ки мегунҷад

هوا وعشق بیکدل مگو که میگنجد

Чу ишқ ҳаст ҳаво дар миён куҷо монад

چو عشق هست هوا در میان کجا ماند

Гар офтоби ҳазор аз сипеҳр бартобад

گر آفتاب هزار از سپهر برتابد

Ба пеш рӯй ту чун зарра дар ҳаво монад

به پیش روی تو چون ذره در هوا ماند

Ҳазор саъй кунад каъбаи баҳри тўФ дарат

هزار سعی کند کعبه بهر طوف درت

Гараш ту раҳ надиҳӣ Марв бисФо монад

گرش تو ره ندهی مرو بیصفا ماند

Марӣзи ишқи алоҷ ар наёфт аз дилдор

مریض عشق علاج ار نیافت از دلدار

Бигӯ бҳл ки дили хаста бедаво монад

بگو بهل که دل خسته بی دوا ماند

Шаҳид ту накунад хўнбҳои талаб дар ҳашар

شهید تو نکند خونبها طلب در حشر

Ки зарби дасти тўоши баҳр хўнбҳо монад

که ضرب دست تواش بهر خونبها ماند

ГҳрФшон чу шавад дасти пери майхона

گهرفشان چو شود دست پیر میخانه

Гумон макун ки дар офоқи як гадо монад

گمان مکن که در آفاق یک گدا ماند

Ғариб ҳар ду ҷаҳонаст гарчи ошуфта

غریب هر دو جهانست گرچه آشفته

Вале сегон даратро бошно монад

ولی سگان درت را بآشنا ماند

Мабод онкӣ шавам хоки ҷузи бхоки Наҷаф

مباد آنکه شوم خاک جز بخاک نجف

Марои бурузи лаҳад ёрб ин дуо монад

مرا بروز لحد یارب این دعا ماند

Хатои мгиргар аз ошиқӣ хтоӣӣ рафт

خطا مگیر گر از عاشقی خطائی رفت

Чу афв ҳаст бъошқи куҷо хато монад

چو عفو هست بعاشق کجا خطا ماند