Аикаҳ зҳӣ мерисӣ ҳолати Лайло чаҳ буд

ایکه زحی میرسی حالت لیلا چه بود

Дар ҳақи маҷнӯн чаҳ гуфт аз ки сухан мешунӯд

در حق مجنون چه گفت از که سخن میشنود

Буд крои иззатии пеши сегон дараш

بود کرا عزتی پیش سگان درش

Дар зўФои посбон бар рух ки мегушӯд

در زوفا پاسبان بر رخ که میگشود

Дар хами чавгон зулф дошт сиррӣ ё надошт

در خم چوگان زلف داشت سری یا نداشت

Гӯй саодат бигӯ то ки змидони рабӯд

گوی سعادت بگو تا که زمیدان ربود

Тухм вафо коштам то бар васлаш хӯрам

تخم وفا کاشتم تا بر وصلش خورم

Куштаи ушшоқро то ки дар онҷои дуруд

کشته عشاق را تا که در آنجا درود

Нури таҷаллӣ батавр буд бъини зуҳӯр

نور تجلی بطور بود بعین ظهور

Дидаи мо мунтазири ҷилва куҷо менамӯд

دیده ما منتظر جلوه کجا مینمود

Соқии мисатони биёи бода софӣ биор

ساقی مستان بیا باده صافی بیار

Зоинаҳ то гӯямат занг чаҳ хоҳад задуд

زآینه تا گویمت زنگ چه خواهد زدود

Ояти яъсаш ҷавоб омадӣ андари хитоб

آیت یأسش جواب آمدی اندر خطاب

Хост чу бинад кулем ёри бъини шуҳуд

خواست چو بیند کلیم یار بعین شهود

Сози дилами бршксти нолаи зҳди гашти паст

ساز دلم برشکست ناله زحد گشت پست

Чангии базмаш ки буд нағма ки аш месурӯд

چنگی بزمش که بود نغمه که اش میسرود

Буд бкоми касони лаъли лабаш то саҳар

بود بکام کسان لعل لبش تا سحر

Аз лаби ширини намак то ки бзхм ки суд

از لب شیرین نمک تا که بزخم که سود

Ҳафт сипеҳр дигар гашти падед аз духон

هفت سپهر دگر گشت پدید از دخان

Бскаҳ бар афлок рафт зоаҳи дили хастаи дӯд

بسکه بر افلاک رفت زآه دل خسته دود

Буд сари бозгашт бар сари хоки маниш

بود سر بازگشت بر سر خاک منش

Ояти яҳёи алъзоми ҳеҷ такаллум намӯд

آیت یحیی العظام هیچ تکلم نمود

Хонд саги хештан аз карами ошуфта ро

خواند سگ خویشتن از کرم آشفته را

Назд рақибони марои мартаба Эй мефузуд

نزد رقیبان مرا مرتبه ای میفزود

Оинаи сайқалии мазҳари Лайлои алӣ

آینه صیقلی مظهر لیلا علی

Боиси эҷоди куни мояи асли вуҷӯд

باعث ایجاد کون مایه اصل وجود