Икҷҳони ғами зчаҳ дар синаи тангам ҷо кард

یکجهان غم زچه در سینه تنگم جا کرد

Ёди зулф ки зср то қадамам савдо кард

یاد زلف که زسر تا قدمم سودا کرد

Онкӣ аз доираи куну макони берун буд

آنکه از دایره کون و مکان بیرون بود

Ҳайратам каз чаҳ сабаб дар дили тангам ҷо кард

حیرتم کز چه سبب در دل تنگم جا کرد

Гарчи шуд синаи сино ба таҷаллии маърӯф

گرچه شد سینه سینا به تجلی معروف

Ҷилва рӯй ту баси синау дил сино кард

جلوه روی تو بس سینه و دل سینا کرد

Акси рухсораи соқӣ чу дар афтод баҷоам

عکس رخساره ساقی چو در افتاد بجام

Саҷдаи андари қадами соғар мемино кард

سجده اندر قدم ساغر می مینا کرد

Гули здибочаҳи рӯяти рўқии баради ббоғ

گل زدیباچه رویت روقی برد بباغ

Лоҷарами булбули шӯрида чу ман шайдо кард

لاجرم بلبل شوریده چو من شیدا کرد

Булбул оварад тмошоӣӣу гулчини бчмн

بلبل آورد تماشائی و گلچین بچمن

Бскаҳ дар васфи гул ӯ наъра зад ва ғавғо кард

بسکه در وصف گل او نعره زد و غوغا کرد

Гавҳари оранди здрёу ғамати он гуҳар аст

گوهر آرند زدریا و غمت آن گهر است

Ки дили мо садафу дидаи мо дарё кард

که دل ما صدف و دیده ما دریا کرد

Кард рӯҳи аллоҳ агар мурда ӣ эҳёи бҷҳон

کرد روح الله اگر مرده ی احیا بجهان

Лаби ҷонбхши ту ӯро бидамӣ эҳё кард

لب جانبخش تو او را بدمی احیا کرد

Гуфтем сар равадат бар сари савдоӣ батон

گفتیم سر رودت بر سر سودای بتان

Ҳар ки дили бохт кӣ аз додани сар парво кард

هر که دل باخت کی از دادن سر پروا کرد

Оташин буд забони қаламаш ҳамчун шамъ

آتشین بود زبان قلمش همچون شمع

Муншии ишқ ки шарҳи ғами ту иншо кард

منشی عشق که شرح غم تو انشا کرد

Сари Мансур аз он шуд басардори оўнг

سر منصور از آن شد بسردار آونگ

Ки чаро сари ҳақиқати бзбон ифшо кард

که چرا سر حقیقت بزبان افشا کرد

Рафт дар пардаи дили ишқи паии пардаи дарӣ

رفت در پرده دل عشق پی پرده دری

Кард ошуфтаам ва дар ду ҷаҳон расво кард

کرد آشفته ام و در دو جهان رسوا کرد

Дар бадар шуд дили девонаи бсўдои алӣ

در بدر شد دل دیوانه بسودای علی

Буд маҷнӯну заҳри сӯи талаб Лайло кард

بود مجنون و زهر سو طلب لیلا کرد