Хайма зад Лайлии гулии боз ба тарафи гулзор

خیمه زد لیلی گلی باز به طرف گلزار

Абр чун дидаи маҷнӯн ба чаман шуд хӯни бор

ابر چون دیدهٔ مجنون به چمن شد خون‌بار

То бибандад дар ин фасли дукони атторон

تا ببندد درِ این فصل دکان عطاران

Боз кун нофа аз он зулфи ду то дар гулзор

باز کن نافه از آن زلف دو تا در گلزار

Бас ки зад шонаи сабои зулфи бунафшаи зи насим

بس که زد شانه صبا زلف بنفشه ز نسیم

Андари ин малик дигар кас нахирад машки ттор

اندر این ملک دگر کس نخرد مشک تتار

Лола чун соқии мисатон май гулгун дар каф

لاله چون ساقی مستان می گلگون در کف

То ки аз наргис махмур кунад рафъи хумор

تا که از نرگس مخمور کند رفع خمار

Хор бо гул шудаи ҳамдӯш ба рағми булбул

خار با گل شده همدوش به رغم بلبل

Чун рақибӣ ки кунад ҷой ба паҳлавӣ нигор

چون رقیبی که کند جای به پهلوی نگار

Боғбони фикр гулобаст ва ба яғмои гулчин

باغبان فکر گلاب است و به یغما گلچین

Ғунча хӯн мехӯрду хомаш аз афғони ҳазор

غنچه خون می‌خورد و خامُش از افغان هزار

Дили нигаҳи дор аз он ғамзаи хўнриз ки ҳаст

دل نگه دار از آن غمزهٔ خونریز که هست

Масту ханҷар ба кафу арбадаи ҷӯйу ҷаррор

مست و خنجر به کف و عربده‌جوی و جرار

Зулфати ин риштаи куфрӣ ки ба ҳам пайваста

زلفت این رشتهٔ کفری که به هم پیوسته

Шайх тасбеҳ кунад пораи брҳмни зуннор

شیخ تسبیح کند پاره برهمن زنار

Ман ва он гулбуни нўхиз ки дар гулшани дил

من و آن گلبن نوخیز که در گلشن دل

Ҳар нафаси тозаи з шавқаш шавадам фасли баҳор

هر نفس تازه ز شوقش شودم فصل بهار

Холи ҳиндӯи бача Эй гашта муқӣми кавсар

خال هندو بچه‌ای گشته مقیم کوثر

Зулф бар бткдаҳи ?ут вақф намӯда зуннор

زلف بر بتکده‌ات وقف نموده زنار

Вақте аз чашмати ҳоли дил ошуфта бипурс

وقتی از چشمت حال دل آشفته بپرس

Зонкаҳи бемор хабардор шавад аз бемор

زآنکه بیمار خبردار شود از بیمار

Вар натарсӣ ту зи ман май брмти шиква ба шоҳ

ور نترسی تو ز من می‌برمت شکوه به شاه

Шоҳи хайбари шикани он ҳайдари олии миқдор

شاه خیبر شکن آن حیدر عالی‌مقدار