Фавҷи мижгон аз ашороти ду чашмат эй писар

فوج مژگان از اشارات دو چشمت ای پسر

Рехти хӯн аз мардумак чун хӯни мардуми нештар

ریخت خون از مردمک چون خون مردم نیشتر

Базми мисатони ғаматро нақл ва меҳоҷат набӯд

بزم مستان غمت را نقل و می حاجت نبود

Каз даҳону чашм ва лаб меҳасту бодому шукр

کز دهان و چشم و لب می هست و بادام و شکر

Кӣ барам азчшму зулфати дайну дил кандар раҳанд

کی برم ازچشم و زلفت دین و دل کاندر رهند

Трккони ҷони шикору ҷодӯони саҳаргар

ترککان جان شکار و جادوان سحرگر

эй туро болои балои ваии чшмконти фитнаи зо

ای تو را بالا بلا وی چشمکانت فتنه زا

Фитнаам бар он балои зини фитна аз худ бихбр

فتنه ام بر آن بلا زین فتنه از خود بیخبر

Марҳабо эй барқи олами сӯз аз нав ҷилва кун

مرحبا ای برق عالم سوز از نو جلوه کن

То бисӯзӣ хирман ҳастӣ мо аз хушк ва тар

تا بسوزی خرمن هستی ما از خشک و تر

Воъиз ар аз фитнаи рӯзи қиёмат васл кард

واعظ ار از فتنه روز قیامت وصل کرد

Хост то гуяд ҳадиси шоми ҳиҷрони мухтасар

خواست تا گوید حدیث شام هجران مختصر

Ҷузи ҳадиси зулфат ошуфта нагӯяд рӯзу шаб

جز حدیث زلفت آشفته نگوید روز و شب

Зон ки ӯро нест раҳи зини ҳалқа то маҳшар ба дар

زآن که او را نیست ره زین حلقه تا محشر به در