Ишқ ба бандад чу раҳи ҳуш ро

عشق به بندد چو ره هوش را

Пунба наад ақлу хиради гӯш ро

پنبه نهد عقل و خرد گوش را

Юсуфи гули шоҳид гулзор шуд

یوسف گل شاهد گلزار شد

Муждаи бабри булбули хомӯш ро

مژده ببر بلبل خاموش را

эй ки нахурдӣ месӯфӣ фикан

ای که نخوردی می صوفی فکن

Айб магӯ сӯфии мадҳуш ро

عیب مگو صوفی مدهوش را

Оташи савдо ки шавад муштаал

آتش سودا که شود مشتعل

Деги дарун кӣ бунаади ҷӯш ро

دیگ درون کی بنهد جوش را

Гар бикашӣ бодаи зҷоми қадам

گر بکشی باده زجام قدم

Ёд кунӣ аҳди фаромӯш ро

یاد کنی عهد فراموش را

Дӯши маро бе ту шаби кӯр буд

دوش مرا بی تو شب کور بود

Узри бунаи воқеаи дӯш ро

عذر بنه واقعه دوش را

Тарки нигаҳи тири бтркши ниҳод

ترک نگه تیر بترکش نهاد

Дид магари хати зираи пӯш ро

دید مگر خط زره پوش را

Моштаҳи зулфи ту аз соҳирӣ

ماشطه زلف تو از ساحری

Ғолия месуд бирав дӯш ро

غالیه میسود برو دوش را

Айб бхўршид нишоед гирифт

عیب بخورشید نشاید گرفت

Кӯр буд дида агар мӯш ро

کور بود دیده اگر موش را

Ёд кун аз теғи алӣ дар масоф

یاد کن از تیغ علی در مصاف

Дарнигарӣ чун хами абрӯаш ро

در نگری چون خم ابروش را

То кунам ошуфтаи ҷаҳонӣ чу хеш

تا کنم آشفته جهانی چو خویش

Боз кунам ҳалқаи гесуяш ро

باز کنم حلقه گیسویش را