Ваа ки аз мо ҷузи гунаҳ бар менаёяд ҳичкор

وه که از ما جز گنه بر می نیاید هیچکار

Нафас саркаш кард сарфи худпарастии рӯзгор

نفس سرکش کرد صرف خودپرستی روزگار

Гарчи аҳсомӣ нишоед кард исёни маро

گرچه احصامی نشاید کرد عصیان مرا

Дар шумор аммо наёяд пеши афви кирдигор

در شمار اما نیاید پیش عفو کردگار

Қосир омад чун забон аз шукр олой аллоҳ

قاصر آمد چون زبان از شکر آلای الله

Аҷз бояд пеши шукри неъмати парвардгор

عجز باید پیش شکر نعمت پروردگار

Майл тоъат будаму тақвоу парҳези аидриғ

میل طاعت بودم و تقوی و پرهیز ایدریغ

Ақл шуд мағлуб нафас шавам нопарҳезгор

عقل شد مغلوب نفس شوم ناپرهیزگار

Нест дардами зотши дӯзахи бподоши амал

نیست دردم زآتش دوزخ بپاداش عمل

Дардам ин бошад ки ҳастам зоҳли маҳшари шармсор

دردم این باشد که هستم زاهل محشر شرمسار

Лек боумеди фазлу раҳмату эҳсони ҳақ

لیک باامید فضل و رحمت و احسان حق

Менуҳум бар дӯши ҷони бори гуноҳи сад ҳазор

مینهم بر دوش جان بار گناه صد هزار

Тавбаи миФрмоидм ҳар рӯзаи ақли муттақе

توبه میفرمایدم هر روزه عقل متقی

Лек то ишқам буд кӣ тавба монад барқарор

لیک تا عشقم بود کی توبه ماند برقرار

То буруни ореи зторикии нафасам аз карам

تا برون آری زتاریکی نفسم از کرم

Офтобӣ аз шабистони умеди ман брор

آفتابی از شبستان امید من برار

Нест андари дафтари аъмоли ман ҷузи сиӣот

نیست اندر دفتر اعمال من جز سیئات

Ҳарф харҷам чист то бошам бад-ӣни умедвор

حرف خرجم چیست تا باشم بدین امیدوار

Ҷузи влои Муртазоу аллоҳи моро ҳеҷ нест

جز ولای مرتضی و الله ما را هیچ نیست

Даргузари ошуфта ва ӯро ба ҳайдари вогузор

درگذر آشفته و او را به حیدر واگذار