Боғбонои зҳсд чанд фурӯи бандӣ дар

باغبانا زحسد چند فرو بندی در

Ки равад булбули боғати бглстон дигар

که رود بلبل باغت بگلستان دگر

Ошиқасту гули дигари бкФи оради ночор

عاشق است و گل دیگر بکف آرد ناچار

Ки бар ӯ арза кунад ишқи баҳри шому саҳар

که بر او عرضه کند عشق بهر شام و سحر

Хӯшаи чини соҳиби хирман чаҳ баранд здрӣ

خوشه چین صاحب خرمن چه براند زدری

Гӯи маронаш ки бхрмн занад аз оҳи шарар

گو مرانش که بخرمن زند از آه شرر

Дорӣ эй зулфи басии бори дили муштоқон

داری ای زلف بسی بار دل مشتاقان

Ҳони худоро чакании такя бар он мӯии камар

هان خدا را چکنی تکیه بر آن موی کمر

Дар шаби ҳиҷри ту эй Юсуф мисрӣ дидам

در شب هجر تو ای یوسف مصری دیدم

Ончӣ ёқӯб кашидааст зҳҷрони писар

آنچه یعقوب کشیده است زهجران پسر

Дилу дайну сар ва ҷон кард муҳайё ба нисор

دل و دین و سر و جان کرد مهیا به نثار

Кӯи бширӣ ки баради муждаи Юсуфи бпдр

کو بشیری که برد مژده یوسف بپدر

Рахти сабру хирадами баради бтороҷи ҷунун

رخت صبر و خردم برد بتاراج جنون

Он призодаҳ ки пӯшидаи бетони рахти башар

آن پریزاده که پوشیده بتن رخت بشر

Ғайри зулфи ту ки бар миҷмари рух тоза бимонад

غیر زلف تو که بر مجمر رخ تازه بماند

Авд бар оташ сӯзон набӯд тоза ва тар

عود بر آتش سوزان نبود تازه و تر

Икҷҳони ҷони бетони хастаи дилон боз ояд

یکجهان جان بتن خسته دلان باز آید

Агар он ёр сафар карда бияёд зсФр

اگر آن یار سفر کرده بیاید زسفر

Ҳоли ошуфта чаҳ донад ки парешонат нест

حال آشفته چه داند که پریشانت نیست

Ҳолат гӯй надонад ки нарафта бо сар

حالت گوی نداند که نرفته با سر

Магари ин шӯр ки дорад дили девонаи мо

مگر این شور که دارد دل دیوانه ما

Баҳр беҳбуд кунад ҷой ба кӯии ҳайдар

بهر بهبود کند جای به کوی حیدر