Зони софии сӯфии зони дарди сафо парвар

زآن صافی صوفی زآن درد صفا پرور

Як ҷоми бсўФии бахши як нимаи бмн овар

یک جام بصوفی بخش یک نیمه بمن آور

Зони оташи сайёлаи зони шуълаи ҷувола

زآن آتش سیاله زآن شعله جواله

Бар сарди дили мо зан то бор диҳад озар

بر سرد دل ما زن تا بار دهد آذر

Ман шохки хушкидаи ту оби бақои дорӣ

من شاخک خشکیده تو آب بقا داری

Ҳамчун шаҷари таврам шояд ки кунӣ мусмир

همچون شجر طورم شاید که کنی مثمر

Ман қолаби афсурдаи ту рӯҳи равон дар каф

من قالب افسرده تو روح روان در کف

Исо замон ҳаст бар мурда дилон бигузар

عیسی زمان هست بر مرده دلان بگذر

Акси дгарони аидли ин нақши мухолифи баст

عکس دگران ایدل این نقش مخالف بست

Ту оинаи софӣ дар хеш дамӣ бингар

تو آینه صافی در خویش دمی بنگر

Тангаст турои имкони рӯи арсаи дигари ҷӯй

تنگست ترا امکان رو عرصه دیگر جوی

Шояд ки бкоми дили хокии бикунам бар сар

شاید که بکام دل خاکی بکنم بر سر

ТўФи ҳурмати аидли ҳошо ки самар бахшад

طوف حرمت ایدل حاشا که ثمر بخشد

То шуд бзмири ту ин нақш батон мзмр

تا شد بضمیر تو این نقش بتان مضمر

эй тоиФи байти аллоҳ каъба набӯд биллоҳ

ای طایف بیت الله کعبه نبود بالله

Ин роҳи рӯ дайраст ва ин бткдаҳи озар

این راه رو دیر است و این بتکده آذر

Савдои сар зулфаш пайдост задуд тӯл

سودای سر زلفش پیداست زدود طول

Ночори براردи дӯд авдаст чу бар миҷмар

ناچار برآرد دود عود است چو بر مجمر

Ошуфтаи миси қалбат аз ҳуби алӣ зар шуд

آشفته مس قلبت از حب علی زر شد

Лобуд асарӣ дорад кибрят чу шуд аҳмар

لابد اثری دارد کبریت چو شد احمر